لطفا صبر کنید ...



آرشیو اخبار

rsz_1img_4790.jpg
خرداد ۲۵, ۱۴۰۰

زهرا بابایی، پرسنل محترم بیمارستان صارم که به عنوان دستیار دندانپزشک فعالیت می‌کند

او در ابتدای گپ و گفتمان می‌گوید:

«به فعالیتم علاقمندم و به طور کلی فکر می‌کنم شغلی دوست‌داشتنی است. من فعالیت در دندانپزشکی را عاشقانه دوست دارم و 9-8 سال است که در این زمینه کار می‌کنم . البته در دو سال و نیم گذشته در صارم بوده‌ام و پیش از صارم در مراکز دیگر فعالیت کرده‌ام. در کنار جذابیت، این کار مثل همه‌ی مشاغل دیگر سختی‌هایی هم دارد. در شغل ما از نظر جسمی، سختی‌های زیادی وجود دارد و کمی فرسایشی است. ایستادن‌های طولانی و فعالیت در کنار جراح باعث خستگی مفرط می‌شود. عکس گرفتن از بیمار و قرار گرفتن در معرض برخورد اشعه نیز حتی با رعایت تمام موارد ایمنی باز هم به دلیل اینکه در طول روز بارها تکرار می‌شود، مضرات خودش را دارد . هر چند در صارم تمام تلاش مسئولین اینطور بوده که تا حد امکان این سختی‌ها برای پرسنل کم شود اما بخشی از آن لاجرم وجود دارد. شاید کسی از بیرون کار ما را می‌بیند، فکر می‌کند کار ساده‌ای است اما واقعاً اینطورها هم نیست. »

او در ادامه می‌گوید:

«همانطور که گفتم این کار را در مراکز دیگر نیز انجام داده‌ام اما در صارم مختصات و جزئیات خودش را دارد. به طور مثال قسمت مهمی از مراجعین کلینیک دندانپزشکی صارم، خانم‌های باردار می‌باشند. رسیدگی و کمک به خانم‌های باردار کمی سخت‌تر از دیگران نیز هست و شرایط خود ش را دارد. اما کار کردن در محیطی مانند بیمارستان صارم، خیلی جذاب است و خوبی‌های زیادی هم دارد. در واقع صارم، خانه‌ی دوم ماست و اگر کمی درباره‌ی آن بیشتر فکر کنیم متوجه می‌شویم ساعاتی که همکاران‌مان را می‌بینیم بیشتر از زمان‌هایی است که خانواده‌ی خود را ملاقات می‌کنیم. به همین دلیل همکاران و پرسنل نیز خانواده‌ی ما هستند و شخصاً همه‌ی آنها را مانند خواهر و برادر خودم می‌دانم و خد ارا شکر صارم همان چیزی است که می‌خواستم.»‌

بابایی در بخش دیگری از گفت‌وگویمان می‌گوید:

«اگر بخواهم صارم را در یک جمله توصیف کنم باید بگویم امنیت، آرامش و امیدواری به آینده. در کلینیک دندانپزشکی و البته به طور کلی در صارم سعی می‌کنیم که برخورد با مراجعه‌کننده بسیار محترمانه باشد و رضایت حداکثری آنها را کسب کنیم. اما با توجه به شرایط خاص جامعه برخی از مردم بسیار حساس شده‌اند و شاید ایرادهایی که وارد نیست، می‌گیرند؛ با تمام این شرایط ما تمام سعی خودمان را بکار می‌گیریم تا خدماتمان را با بهترین کیفیت ارائه کنیم و خدا را شکر غالب مراجعین راضی هستند و برخورد مناسبی دارند. مواقعی هم هست که به هر دلیلی ناراحتی هم پیش می‌آید که خوشبختانه بسیار محدود هستند.»

دستیار دندانپزشک محترم بیمارستان صارم با اشاره به روز شروع کارش در صارم می‌گوید:

«کار کردن در صارم هر لحظه‌اش برایم شیرین و جذاب است اما جالبترین قسمت ماجرای کار من در صارم همان روز اول کارم بودکه پس از مصاحبه به من گفتند لباسم را عوض کنم و شروع به کار کنم؛ ابتدا فکر کردم شوخی می‌کنند اما متوجه شدم ماجرا جدی است و همان روز شروع به کار کردم و خوشبختانه همچنان در خدمت مراجعین صارم هستم.»‌

بابایی در پایان صحبت‌هایش می‌گوید:

«تمام تلاش مسئولین بیمارستان بر این است که مشکلی در کار پرسنل وجود نداشته باشد، اما اگر ترتیبی اتخاذ شود که کمتر در معرض اشعه‌های مضر باشیم بیش از گذشته ممنون آنها خواهیم بود و پیشنهادی که دارم این است که رسیدگی به مشکلات دندان و به طور کلی دندانپزشکی برای خانم‌های باردار در مراکز نادری انجام می‌شود که خوشبختانه در صارم این مورد وجود دارد. در صورتی که این قضیه به صورت شاخص‌تر به اطلاع مراجعین و مردم رسانده شود فکر می‌کنم از استقبال زیادی برخوردار شود و به دلیل اینکه برخی از مردم نمی‌دانند ما در صارم کلینیک دندانپزشکی، مخصوصا دندانپزشکی ویژه خانم‌های باردار داریم و به ما مراجعه نمی‌کنند. البته همه می‌دانیم که بهتر است خانم‌ها پیش از بارداری به این مشکلاتشان رسیدگی کنند. برای همه همکارن و مسئولین محترم سلامتی و بهروزی آرزومندم.»


rsz_img_7627.jpg
خرداد ۱۸, ۱۴۰۰

شاید در شاخه‌های مختلف پزشکی نام رشته یا تخصصی به نام «فیزیک پزشک» یا همان «فیزیسیست» را کمتر شنیده باشید.

فیزیک پزشکی نام یک رشته کاربردی در علوم پایه پزشکی است که مفاهیم و کاربرد مجموعه علوم فیزیک را در تشخیص و درمان پزشکی بررسی می‌کند.

امروز به خانم فرخاری، فیزیک پزشک بیمارستان صارم که در بخش تازه افتتاح شده‌ی رادیوگرافی مشغول به فعالیت می‌باشند گفت‌وگو کرده‌ایم. او در ابتدای صحبتش با اشاره به رشته فعالیتش می‌گوید:

«من و همکارانم فیزیسیست شناخته می‌شویم که کار طراحی درمان برای بیماران سرطانی را انجام می‌دهیم. در واقع طراحی درمان برای هر بیمار منحصر به فرد است و هر کسی درمان خاص خودش را خواهد داشت. در کنار این موضوع نظارت بر دقت و صحت انجام کار دستگاه شتاب‌دهنده و مجموعه عواملی که برای درمان انجام می‌شود نیز بر عهده‌ی ماست. شاید بتوان به قول امروزی‌ها بگوییم فیزیسیست آچار فرانسه بخش رادیوتراپی است و بسیاری از کارها را باید طراحی، مدیریت و پشتیبانی کند.»

فرخاری با اشاره شروع فعالیت گروه رادیوتراپی ماه‌ها قبل از افتتاح این بخش می‌گوید:

«از آنجایی که رادیوگرافی تجهیزات بسیار زیادی دارد و روی همه آنها باید بررسی، کار و راه‌اندازی انجام پذیرد ما از ماه‌ها قبل کارمان را شروع و زمینه افتتاح این بخش را فراهم کردیم. بخش نصب، راه‌اندازی و بررسی صحت کار دستگاه‌ها و البته طراحی روند کار در رادیوتراپی بسیار زمان‌بر است که خدا را شکر زیر نظر دکتر بخشنده که فیزیسیست ارشد صارم می‌باشند این بخش از کار را انجا م داده‌ایم و در حال حاضر در کنار دیگر همکاران آماده‌ی خدمت‌رسانی به بیماران هستیم. »

فرخاری با ذکر یک مثال سعی بر این داشت شرح وظایف فیزیسیست را برایمان بیشتر روشن کند:

«زمانی که یک فرد دچار یک بیماری ساده می‌شود و نزد پزشک مراجعه می‌کند پزشکش یک سری دارو تجویز می‌کند و از بیمار می‌خواهد در زمان مقرر آنها را استفاده کند تا بیماری‌اش رفع شود. در پرتودرمانی شیوه ی کار کمی متفاوت است. وقتی یک بیمار سرطانی به پزشک مراجعه می‌کند، پزشک برای بیمار مشخص می‌کند که تومور بیمار باید مقدار معینی دوز درمانی دریافت کند. حالا سوال این است که این مقدار دوز چطور به تومور باید برخورد کند؟در این قسمت نقش فیزیسیست به میان می‌آید و اوست که این موضوع را تعیین می‌کند. یعنی اینکه فیزیسیست بهترین شرایط برای دریافت دوز مشخص شده‌ی پرتو توسط تومور را طراحی می‌کند تا کمترین آسیب به بافتهای سالم برسد تا بهترین نتیجه حاصل شود. یا به زبان ساده‌تر طریقه رساندن داروی مورد نیاز به بیمار را در رادیوتراپی، هم‌رشته‌های من طراحی می‌کنند. فیزیست خیلی باید مراقب باشد که دوز دقیقا به تومور برخورد کند و به اندام‌های سالم اطراف نرسد.»

او با اشاره به ضرورت وجود چنین بخشی در صارم می‌گوید:‌

«صارم یک بیمارستان فوق تخصصی در زمینه زنان و زایمان می‌باشد و متأسفانه قشر عظیمی از میزبانان برخی از سرطان‌ها از جمله سرطان رحم و سینه را زنان تشکیل می‌دهند. به نظرم تشخیص وجود چنین بخشی در صارم بسیار درست بوده است و صارم را بیش از گذشته کامل کرده است.»‌

فیزیسیست خوش‌صحبت صارم از تأثیر شغل‌ها بر زندگی شخصی آدم‌ها نیز غافل نبود:

«فیزیسیست به دقتش مشهور است و باید بسیار دقیق و میلیمتری فکر کند و همه‌ی خطاها را بررسی کند. به شخصه آدم دقیقی هستم و فکر می‌کنم رشته خوبی را پیدا کرده‌ام تا خودم را در آن نشان دهم. شاید بتوان گفت خصوصیات شخصی من یکی از مهمترین عوامل انتخاب این رشته بوده است و فکر می‌کنم اشتباه نکرده‌ام.

او در بخش پایانی صحبت‌هایش می‌گوید:

«خیلی خوشحالم که شانس همکاری با صارم را داشته‌ام و اولین باری که پیشنهاد همکاری با صارم را دریافت کردم برایم خیلی مهم بود که با چه مجموعه‌ای قرار است همکاری کنم. در گوگل و بین همکاران جستجو کردم که اینجا چطور جایی است و مسئولینش چه کسانی هستند. خیالم راحت شد که قرار است برای کسانی کار کنم که برای علم ارزش قائل هستند. متاسفانه خیلی جاها تجربه بر علم غالب می‌شود؛ البته تجربه بسیار مهم است و خود ما نیز طی زمان کسب تجربه می‌کنیم. اما منظور من این است که تجربه بر اساس علم باید کسب و اندوخته شود و برای یک مجموعه درمانی مخصوصاً پرتودرمانی که هر روز در حال پیشرفت است و فعلاً جا برای پیشرفت‌های بیشتر، زیاد است و هر بیمار، یک کیس منحصر به فرد است و هیچ روشی را نمی‌توان به صورت جامع برای همه به کار برد، علم حرف اول را می‌زند. «وارن بافت» یک جمله‌ی مشهور دارد که می گوید برای کسی کار کنید که تحسینش می‌کنید. من این جمله آقای بافت برایم خیلی اهمیت دارد و خوشحالم در مجموعه‌ای تحت نظر دکتر صارمی کار می‌کنم.»


rsz_img_6122.jpg
خرداد ۱۱, ۱۴۰۰

دکتر مرجان ثابتی، متخصص قلب و عروق بیمارستان صارم که در این کلینیک مشغول به فعالیت است مخاطب امروزمان می‌باشند.

او در ابتدای گفت‌وگویمان می‌گوید:

«با توجه به غالب مراجعین صارم که خانم‌های باردار می‌باشند، مراجعین ما نیز جزو همین قشر هستند و عمدتاً میزبان خانم‌هایی هستیم که یا در دوران آمادگی قبل از بارداری به سر می‌برند یا در حین و حتی بعد از بارداری به ما مراجعه می‌کنند. د ر مواردی که مشکلاتی از قبیل فشار خون، تپش قلب و … وجود دارد در کنار آنها خواهیم بود تا یک زایمان کامل و سالم را تجربه کنند. »

او در ادامه می‌گوید:

«نوع تخصص ما طوری است که در مراکز مختلف مشغول به فعالیت هستیم و در بسیاری از مواقع با بیماران اورژانسی سر و کار داریم؛ بیشتر اوقات آنکال هستیم و تلفن‌مان هم زیاد به صدا در می‌آید. مثلاً وقتی در خانه هستیم و تلفن ما زنگ می‌خورد تمام اعضای خانواده نگران آن تماس هستند که شاید از بیمارستان باشد و نیاز به مراجعه‌ به بیمارستان باشد. نکته دیگری هم وجود دارد که برخی مواقع تماس نگرفتن یک بیمار هم نگرانی ایجاد می‌کند و خلاصه استرس خاص خودش را دارد.

اما این شغل و تخصص در کنار همه‌ی سختی‌ها، شیرین است و من آن را دوست دارم. به طور کلی رشته‌ی پزشکی به دلیل ارتباط زیادی که با آدم‌های مختلف دارد و اینکه یک پزشک می‌تواند به روش‌های مختلف به مردم کمک کند و حتی اگر کاری از دستش برنیاید حداقل شنونده‌ی امنی برای بیمار است، شغلی شریف و انسان‌دوستانه است. شخصاً هم علاقمند به کمک کردن به مردم هستم و به همین دلیل به شغلم بسیار علاقمندم. وقتی با بیمارها به عنوان یک انسان برخورد می‌کنیم و ارتباط برقرار می‌کنیم به طور کلی از ناراحتی‌ آنها و یا درمان غیرموثر و اینکه هر کاری کنیم تأثیر در آن چیزی که مقدر شده نداشته باشد ناراحت‌کننده است. چالش شخصی بوجود آمده در این موارد زمانی است که از خود می‌پرسم آیا کارم را درست انجام دادم؟ آیا باید کار بیشتری انجام می‌دادم؟ و این سوال‌ها باعث می‌شود دنبال چیزهای جدید باشم و اگر چیزی نمی‌دانم با کسانی که تجربه‌ی بیشتری دارند مشورت کنم.»‌

او با مرور گذشته اولین روز کاری‌اش در بیمارستان را به خاطر می‌آورد:

«اولین باری که به عنوان یک پزشک و به صورت مستقل وارد یک بیمارستان شدم در یک شهرستان بود. زمانی که وارد CCU شدم پرستارهای آن بخش گفتند فعلاً تازه‌نفس هستی اما بعد از گذشت 6 ماه مثل بقیه خواهی شد. آن روز مدعی شدم که من همیشه همینطور با انرژی خواهم بود. پس از گذشت 6 ماه از آنها پرسیدم که شرایط چطور است و آیا من تغییر کرده‌ام یا خیر؟ آنها گفتند شما همچنان قبراق و سرحال هستی و از قرار معلوم ما باید تغییر کنیم! »‌

دکتر ثابتی با اشاره به محیط‌های مختلف کاری‌اش و اینکه نظرش پیرامون صارم چیست می‌گوید:

«واقعیت این است که به دلیل محیط آرام و سیستم تعریف‌شده‌ در صارم آن را دوست دارم. در صارم درگیر خیلی حواشی و چیزهایی که شاید در جاهای دیگر وجود دارد، نمی‌شویم و هر کسی وظیفه‌ی خود را انجام می‌دهد. همه وظایف تعریف شده است و اینکه چه کسی در چه زمانی، چه کاری کند کاملاً روتین و مشخص است و به همه‌ی جزئیات فکر شده است . نیازی نیست من به عنوان یک پزشک به دنبال برخی لوازم و ملزومات کاری‌ام باشم و همه‌ی آنها سر وقت و به جا در اختیارم قرار دارد.»

او که در ابتدای صحبت‌هایش به قشر مراجعینش در صارم اشاره کرده بود بار دیگر می‌گوید:

«علاو بر خانم‌های باردار، برخی مراجعین دیگر نیز وجود دارد که مثلا به دلیل کهولت سن یا مشکلات دیگر به کلینیک ما مراجعه می‌کنند و میزبان همه‌ی آنها هستیم. اما به هر حال غالب مراجعین، بیمارانی هستند که متخصص زنان و زایمان آنها را به ما ارجاع داده‌اند. بر کسی پوشیده نیست که دوره‌بارداری دوره‌ی بسیار مهمی است و ما هم خیلی به آن حساس هستیم و انتظار داریم هم مادر و هم کودک را سالم به پایان راه برسانیم.»‌

متخصص قلب و عروق در بخش دیگری از صحبت‌هایش می‌گوید:

«خوشبختانه متخصصین زنان و زایمان در بیمارستان صارم به موارد بسیار جزئی هم حساس و گوش‌بزنگ هستند و در صورت نیاز بیماران را به متخصص قلب ارجاع می‌کنند. از شایع‌ترین علائم بیمارانی که نیاز به مراجعه به متخصصین قلب دارند، فشار خون است. ناگفته نماند بارداری به خودی خود باعث ایجاد حجم بالای خون در گردش می‌شود؛ وزن بیمار بالا می‌رود و دچار برخی علائم دیگر مثل تپش بالا، تنگی نفس و … می‌شوند اما به هر حال مواردی که مورد نیاز باشد توسط متخصصین زنان به متخصص قلب ارجاع می‌شود و این یکی از نکات بسیار مهم در مراقبت‌های بارداری است. خوشبختانه در این سالها، بررسی‌های حین بارداری و … بسیار مهم شده و مشکلات قلبی به دلیل تحت نظر بودن کمتر شده است اما برخی مواقع لاجرم به وجود می‌آید. نکته قابل ذکر این است که مراجعه تمام خانم‌های باردار به متخصص قلب ضروری نیست و بستگی به تشخیص پزشک آنها دارد. »‌

دکتر ثابتی در پایان این گفت‌وگو می‌گوید:

«در مورد قلب به اندازه‌ی کافی صحبت شده اما می‌خواهم از این فرصت استفاده کنم و از همه مردم خواهش کنم هر کسی به سهم خودش برای مهار کرونا تلاش کند. اگر شرایط تزریق واکسن کرونا مهیا بود در آن تردید نکنند و هر نوع واکسنی که ممکن بود تزریق کنند؛ چون عوارض ناشی از واکسن بسیار کم و نادر است اما نزدنش قطعاً خطرات زیادی به دنبال خود خواهد داشت. همه‌ما برای برگشتن به شرایط قبل از کرونا مسئولیم و بارعایت موارد بهداشتی در آن سهم داریم. برای شکستن زنجیره‌ی انتقال این ویروس باید تلاش کنیم و یکی از راه‌های آن زدن واکسن است. اگر یکی از ما واکسن بزند و دیگری از تزریق آن امتناع کند این زنجیره به این زودی‌ها نخواهد شکست. از همه خواهش می‌کنیم در کنار رعایت موارد بهداشتی در صورت مهیا شدن شرایط حتما نسبت به تزریق واکسن اهتمام کنند تا به لطف خدا به زودی به شرایط آرام قبل برگردیم. »


rsz_img_7681.jpg
خرداد ۶, ۱۴۰۰

بیتا نوحیان، مامای همراه بیمارستان صارم که دوسالی هست عضو خانواده‌ی بزرگ صارم شده است.

از او در ابتدای گپ و گفت‌مان درباره‌ی وظایف مامای همراه در بیمارستان صارم سوال کردیم:

«یک مامای همراه همانطور که از اسمش مشخص است از لحظه‌ی ورود به زایشگاه تا پس از زایمان همراه خانم‌های باردار می‌باشد تا بتواند این پروسه را از ابتدا تا آخر زیر نظر داشته باشدو رسیدگی و کمک‌های لازم به مادران را انجام دهد. در طی این دوره‌ی همراهی با مادران، نوار قلب جنین مدام تحت نظر مامای همراه قرار دارد تا افت پیدا نکند، داروهایی که با تجویز پزشک مربوطه مورد نیاز آنها می‌باشد داده شود و خلاصه همه چیز تحت نظر باشد تا بتوان از استرس و مشکلات احتمالی کاست.

ناگفته نماند برای اینکه ارتباط یک مامای همراه با خانم‌های باردار به خوبی شکل بگیرد نیاز به آ‌شنایی پیش از ورود آنها به اتاق عمل می‌باشد و به همین دلیل دو هفته قبل از تاریخ زایمان ما با آنها ارتباط می‌گیریم تا آنها شناخت قبلی داشته باشند و کمی قوت قلب بگیرند. به جرأت می‌توان گفت ماماهای همراه نقش بسیار مهمی در کاهش استرس مادران دارند و کمک شایانی به آنها هم از نظر روحی و هم از نظر جسمی می‌کنند.»

او در ادامه با اشاره به سختی‌های کار می‌گوید:

«به هر حال هر کاری مشکلات خودش را دارد و کار کردن در کادر درمان هم از این قاعده مستثنی نیست. معمولی‌ترین و روتین‌ترین سختی کار ما حضور در محل کار در تمام روزهای تعطیل و مناسبت‌ها می‌باشد که شاید بسیاری از مشاغل دیگر با خیال راحت در تعطیلات به سر می‌برند. کمتر شغلی را می‌توانید پیدا کنید که در عید نوروز و لحظه تحویل سال، عید فطر، قربان و خلاصه هر آن چیزی که به ذهن‌تان می‌رسد در محل کار حضور داشته و مشغول خدمت‌رسانی باشند. من در تمام این روزهایی که نام بردم در صارم بودم و البته به خا طر لذتی که از کارم می‌برم و نیازی که مجموعه به حضورم داشته، با اشتیاق در محل کارم حاضر شدم و سعی کردم به بهترین شکل و با کیفیت بالا وظایفم را انجام دهم.»

از وضعیت کلی صارم و نظر ایشان در این باره جویا شدیم:

«بسیاری از همکاران و پرسنل صارم پیش از اینجا نیز در محل‌های دیگر فعالیت کرده‌اند و بدو شروع کارشان در صارم نبوده است. من هم پیش از صارم در مراکز درمانی دیگری کار کرده‌ام و نسبت به جوّ حاکم بر محل کارهای مختلف آشنایی دارم. باید اذغان کنم که پس از ورود به صارم، فضای متفاوتی را تجربه کردم و ارتباطات بین پرسنل و البته نوع برخورد با مراجعین را در اینجا طور دیگری دیدم. اینجا بسیاری از تنش‌های مرسوم در جاهای دیگر را ندارد و شاهد کاهش مشکلات به دلیل وجود ارتباط دوستانه میان همکاران هستیم. حس تعامل و همکاری میان صارمی‌ها بسیار تحسین‌برانگیز است و من از آن لذت می‌برم.»

نوحیان درباره‌ی زایشگاه که محل اصلی فعالیتش می‌باشد نیز توضیحاتی به ما ارائه کرد:

«زایشگاه سه اتاق LDR دارد و همه خدماتی که به مادران ارائه می‌کنیم به صورت یک به یک است. یعنی یک ماما به صورت انحصاری خدمات مورد نیاز یک خانم باردار که قرار است زایمان کند را ارائه می‌کند. همانطور که توضیح دادم یک ماما زمانی که مشغول خدمت‌رسانی به یک خانم باردار است، باعث ایجاد آرامش در درون او می‌شود و به همین دلیل حس امنیت بسیار بالایی به مادر دست می‌دهد.

او متوجه می‌شود که همه چیز تحت نظر است و چیزی از چشم ما پنهان نمی‌ماند. در ابتدای شروع فعالیتم در این قسمت کمی استرس و نگرانی داشتم که شاید نتوانم قابلیت‌های خودم را آنطور که باید نشان دهم اما رفته رفته تطیبق پیدا کردم و این نگرانی بسیار کم شد، اما هرگز به صفر نرسید؛ چرا که هر زایمان یک کیس جدید است و شرایط خاص خودش را دارد. روحیات هر کسی منحصر به فرد است و نمی‌توان با یک فرمول با همه برخورد کرد. ناگفته نماند که استرس قسمتی از شیرینی کار ماست و به همین دلیل دقت‌مان بالاتر می‌رود. ما باید همیشه حواس‌مان جمع باشد و هوشیار باشیم تا خدای نکرده اتفاق بدی نیفتد.»

این مامای همراه خوش‌صحبت در پایان گفت‌وگویمان می‌گوید:

«مامایی واقعاً شغلی است که باید عاشقش باشی که بتوانی فعالیت در آن را ادامه بدهی؛ مخصوصاً در شرایط فعلی (اشاره به شیوع کرونا) که کار در کادر درمان و بیمارستان‌ها بسیار خطرناک‌تر و سخت‌تر هم شده است. تمام کسانی که شغلشان به شکلی با درمان سروکار دارد خانواده‌های صبوری هم دارند که با شرایط آنها کنار آمده‌اند. کار در شیفت‌های متفاوت، ساعت‌کارهای طولانی، عدم وجود تعطیلات به شکل معمول و مرسوم، حساسیت کار و … از جمله عوامل نگران‌کننده برای خانواده‌های کادر درمان است. شخصاً خوشحالم که در صارم کار می‌کنم و زیر نظر جناب آقای دکتر صارمی و کنار همکاران بسیار خوبم، مشغول تجربه‌ی بسیار شیرین و خاصی هستم. امیدوارم همچنان با خوبی و خوشی در کنار هم کار کنیم و از کارمان لذت ببریم.»

 


rsz_img_4765.jpg
خرداد ۴, ۱۴۰۰

فاطمه رشیدفر، پرستار محترم بیمارستان صارم که در حال حاضر در بخش 2 مشغول به فعالیت می‌باشند

رشیدفر در ابتدای صحبت‌مان از محل فعالیت و سابقه‌اش برای ما می‌گوید:

«از مرداد 98 به صارم پیوستم و در حال حاضر در بستری 2 مشغول به فعالیت هستم و خدا را شکر می‌کنم که در جمع خانواده‌بزرگ صارم هستم. شاید این جمله که می‌خواهم بگویم تکراری باشد اما من آنقدر کارم را دوست دارم که اگر بارها هم به 25 سال پیش برگردم باز پرستاری را انتخاب می‌کنم و حاضر به تغییرش نیستم.»

او در ادامه می‌گوید:‌

«از روز اولی که به برای مصاحبه صارم آمدم و اولین برخوردی که در بیمارستان دیدم به کار کردن در این مجموعه علاقمند شدم. خانم طاهری، مترون محترم بیمارستان بسیار برخورد خوبی داشتند و همان روز اول از ایشان انرژی مثبتی گرفتم. از ایشان و کلیه کسانی که باعث شدند عضوی از خانواده‌ی صارم شوم سپاسگزارم. البته بعد از ورود به صارم نیز از جو بیمارستان بسیار خوشم آمد. از اینکه شخصی به نام دکتر صارمی چنین مجموعه‌ای را پدید آورده و آن را به نحو احسن مدیریت می‌کند، خوشحال بوده و هستم. اینجا نظم وانضباط در کنار دوستی و همکاری توأمان وجود دارد و این بسیار رضایتخبش است.»

از تأثیر شغل پرستاری بر زندگی شخصی‌اش پرسیدیم:

«خواه ناخواه هر شغلی بر زندگی شخصی ما تأثیرگذار است. مثلاً من که عضوی از کادر درمان هستم در خانه، جمع دوستان و اقوام و … اگر نیازی به کمک من باشد دریغ نمی‌کنم. نوع کار ما طوری است که گاه و بیگاه و هر ساعتی از شبانه‌روز ممکن است به آن نیاز باشد و در حد توان سعی می‌کنم مفید واقع شوم. واقعا پرستاری شغلی است که اگر عاشق آن نباشی نمی‌توانی کار کنی. همین چند روز قبل، شیفت شب در صارم بودم و همزمان با پر کردن فرم‌های پرونده‌هاکه خیلی هم خسته بودم داشتم فکر می‌کردم چرا باید اینقدر کار کنم و اساساً چرا باید چنین کار سخت و پرمسئولیتی را انجام بدهم. با خودم فکر می‌کردم من هر کار دیگری را انجام می‌دادم هم بیشتر وقت استراحت داشتم و همه به زندگی‌ام می‌رسیدم. در همین فکرها بودم و مشغول مرور زندگی و کارم بود اما در نهایت به این نتیجه رسیدم که من نمی‌توانم از این کار جدا شوم و این قسمتی جدانشدنی از کار من است. البته من فکر می‌کنم کارم هم عاشق من است و این ارتباط دوطرفه است. در واقع این کارم است که من را به محل کارم می‌کشد و نمی‌توانم بدون کارم زندگی کنم.»

او در ادامه می‌گوید:

«همه کارها سختی‌های ویژه‌ی خودش را دارد. در پرستاری، شیفت‌های کاری متفاوت، دوری از خانواده‌ در روزهای خاص مثل اعیاد مختلف و مسئولیت زیاد آن از سختی‌هایش است. در کنار این مسائل، برخی بیمارها درک درستی از کار ما ندارند و برخی مواقع صحبت‌هایی می‌کنند که خیلی در آن انصاف را رعایت نمی‌کنند. نکته‌ی دیگری که در پرستاری وجود دارد عدم تناسب زحمت و سختی آن نسبت به دریافتی می‌باشد که که در کل کشور این مسأله اپیدمی می‌باشد اما همه پرستارها با همه این مشکلات با عشق کار می‌کنند. با عشق شیفتمان را تحویل می‌گیریم و آن را تحویل می‌دهیم.

در همین نوروزی که گذشت سال تحویل در بیمارستان بودم و در کنار خانواده حضور نداشتم. دختر من که الان 21 سال دارد با شغل من کنار آمده و بارها گفته که به شغل مادرش افتخار می‌کند. او می‌گوید از کلاس اول ابتدایی تا به حال هر وقت می‌پرسند شغل مادر شما چیست من با افتخار می‌گویم پرستار است و به خودم می‌بالیدم که فرزند شما هستم. دخترم به صارم هم آمده و محیط کار و همکاران من را دیده است و عاشق اینجاست. همانطور که گفتم عید در کنار دخترم نبودم اما او از دست من ناراحت نبود. علاوه بر این خستگی کارم را از تن در می‌آورد و اینکه شغل‌مان طوری است که اطرافیان به آن افتخار کنند خیلی خوب است. به غیر از موارد انگشت‌شمار که برخی مردم نسبت به شغل ما دارند اغلب برخوردها احترام‌آمیز است. مخصوصاً در صارم مراجعین بافرهنگی داریم و از بابت خیالمان راحت است.»

او در پایان گپ و گفتمان می‌گوید:

«همیشه گفته‌ام و خواهم گفت تا زمانی که توان کار دارم و صارم مرا بخواهد حتما اینجا خواهم ماند. عاشق اینجا و مخصوصاً جناب آقای دکتر صارمی هستم. ایشان را مثل پدرم دوست دارم و به بودن در مجموعه‌ای تحت مدیریت ایشان به خودم می‌بالم. علاوه بر ایشان سایر همکاران نیز بسیار محترم و دوست‌داشتنی هستند. د بخشی از صحبت‌هایم از خانم طاهری، مترون محترم بیمارستان نام بردم که مثل خواهرم او را دوست دارم.

در کنار ایشان، به سوپروایزرهای بسیار کاربلد و دوست‌داشتنی صارم ادای احترام می‌کنم. با توجه به 25 سال سابقه‌کاری‌ام اما از زمانی که به صارم آمده‌ام به اندوخته‌هایم افزوده‌ام و باز هم یاد گرفته‌ام. از مسئول محترم بخش‌مان نیز تشکر می‌کنم که همیشه به من لطف داشته‌اند. در صارم با همکاری و همیاری همه‌ اعضای آن مسائل و مشکلات را حل می‌کنیم و در راستای خدمت با کیفیت به بیماران تلاش می‌کنیم. امیدوارم شخصاً طوری کار کنم که مرا همیشه بخواهند و بتوانم کماکان عضوی از خانواده‌ی صارم باشم. »


rsz_img_7461.jpg
خرداد ۴, ۱۴۰۰

روشنک نگارش، سوپروایزر محترم آزمایشگاه IVF بیمارستان صارم که سابقه‌ی همکاری بسیار طولانی با مجموعه‌ی صارم را در کارنامه خود دارند

نگارش از پیشینه‌ی فعالیت و به طور کلی زمینه کارش برایمان گفت:

«از سال 1380 همکاری من با مجموعه صارم در مرکز ناباروری خردمند شروع شد و بعدها همین همکاری در بیمارستان صارم ادامه یافت و همچنان در خدمت مراجعین محترم هستم. آزمایشگاه IVF به جهت حساسیت بسیار زیاد و رعایت نکات بهداشتی و … در بالاترین حد ممکن، در محیط اتاق‌های عمل واقع شده و در حقیقت یک قسمت از اتاق‌های عمل است و تمام پروتکل‌هایی که در اتاق عمل رعایت می‌شود در بخش IVF خیلی شدیدتر اجرا می‌شود. اگر بخواهیم یک تعریف یک خطی برای IVF ارائه کنیم باید بگوییم IVF یک لقاح مصنوعی است و جنین را در شرایط آزمایشگاهی پرورش می‌دهیم.»‌

از بالا و پایین و تلخی و شیرینی این کار برایمان گفت:

«با وجود حساسیت و استرس بسیار زیاد کار ما، بیشترین سهم به خاطرات شیرین تعلق دارد و وقتی از کلینیک تماس می‌گیرند و نتیجه بتای مثبت می‌دهند خیلی خوشحال می‌شویم و به همین خاطر خستگی کار از تن‌مان در می‌رود. برای اینکه یک جنین را به مرحله‌ای برسانیم که قابل انتقال باشد فاکتورهای زیادی در آن دخیل هستند. کوچکترین موردها از قبیل دما، PH، نور و هر چیزی که فکرش را بکنید روی تشکیل جنین و انتقالش می‌تواند تاثیرگذار باشد و برای رسیدن به نتیجه‌ی دلخواه باید شرایط مختلفی را در نظر بگیریم. از جمله شرایط خود بیمار ، اوضاع سلول‌های جنسی تخمک، وضعیت اسپرم و … تا اینکه بتوانیم آن را به جنین تبدیل کنیم. بدترین و سخت‌ترین قسمت کار ما این است که به هر دلیلی جنین تشکیل نشود یا کیفیت جنین تشکیل شده روبراه نباشد. از این بدتر اطلاع‌رسانی این ماجرا است تا بیمار را از این موضوع باخبر کنیم. »‌

نگارش در ادامه می‌گوید:

«همیشه سعی می‌کنم استرس کار روی زندگی شخصی‌ام تأثیر نگذارد اما لاجرم و ناخواسته موثر است. ما در طول کارمان همه موارد را چندین‌ بار چک می‌کنیم تا مشکلی وجود نداشته باشد اما با همه‌ی تمیداتی که می‌اندیشیم باز هم وقتی در منزل هستیم فکر کار از ذهن ما خارج نمی‌شود. کلی فکر و خیال می‌کنیم که مثلا تخمکی که امروز تزریق شده فردا تبدیل به جنین می‌شود؟ اگر نشود چطور به بیمار اطلاع دهیم؟ یا اینکه آیتم‌هایی از قبیل انکوباتور، CO2 و … که به هر دلیلی در موفقیت این پروسه تأثیرگذارند در شرایط ایده‌آل قرار دارند؟ خلاصه اینکه هر کاری می‌کنم فکر کار در زندگی شخصی‌ام بسیار تأثیرگذار است و ذهن مرا رها نمی‌کند. اما باید اعتراف کنم کار IVF‌ با تمام سختی‌ها و استرس‌هایش واقعا شیرین است.»

نگارش با اشاره یأس و ناامیدی تا امیدواری و پشتکار در این کار می‌گوید:

«حدود 20 سال است در این قسمت کار می‌کنم و بعضی اوقات پیش آمده که بریده‌ام اما وقتی یاد شیرینی‌هایش می‌افتم بازهم صبح‌ با انرژی به سر کار م می‌آیم و کارم را به طور کلی عاشقانه دوست دارم. به نظرم هیچ کاری را نمی‌توان باکیفیت انجام داد مگر به آن عشق ورزید و فکر کنم دلیل ادامه‌ی کار من در این مدت این است که عاشقانه آن را دوست دارم.»

او در بخش دیگری از صحبت‌هایش می‌گوید:‌

«از زمانی که در این قسمت با دکتر صارمی فعالیتم را شروع کردم ایشان سختی‌ها را گذرانده بودند و به قول معروف آزمون و خطاها را بررسی و مشکلات کار را رفع کرده بودند. در واقع ما یک لقمه آماده از ایشان تحویل گرفته‌ایم و هر آنچه از این کار یاد گرفته‌ام صفر تا صدش را جناب آقای دکتر صارمی آموخته‌ام. خوب به خاطر دارم ایشان تعریف می‌کردند که شب تا صبح در آزمایشگاه می‌ماندند و جنین را زیر نظر داشتند و فعل و انفعالان آن را بررسی می‌کردند.

در این علم بسیار مهم است که بتوانیم به روز باشیم و اطلاعاتمان را آپدیت کنیم. اما باور کنید ما که شاگردان آقای دکتر صارمی هستیم در بسیاری از مواقع که مقالات روز دنیا را در زمینه IVF مطالعه می‌کنیم متوجه می‌شویم که بسیاری از تازه‌های علمی و یافته‌های دانشمندان سراسر جهان را خیلی وقت پیش از دکتر صارمی یاد گرفته‌ام و با وجود ایشان همیشه چند گام جلوتر از همه هستیم. ایشان که بلاشک استاد ما هستند تمام نکات ریز آزمایش‌ها و .. را سال‌ها پیش به ما گفته‌اند و البته همیشه در حال بروزرسانی با جدیدترین متدهای روز دنیا هستیم. نکته‌ای که همیشه آن را آویزه‌ی گوشم کرده‌ام و از آن درسهای زیادی گرفته‌ام پشتکار فراوان ایشان است و می‌دانیم چه راه سخت و دشواری را برای رسیدن به این رتبه‌ی علمی و تجربه‌ی زیاد پیموده‌اند و شخصاً همیشه سعی‌ام بر این بوده که بتوانم ایشان را سرمشق خودم قرار دهم و بیش از گذشته از ایشان بیاموزم.»‌


rsz_img_6785.jpg
اردیبهشت ۲۹, ۱۴۰۰

نسرین مقدم، بهیار محترم بیمارستان صارم که در اورژانس فعالیت می کند با کوله‌باری از تجربه و خاطره می‌باشند. البته ایشان علاوه بر بهیار بودن در اورژانس سابقه فعالیت‌های دیگر با توجه به تحصیلاتشان را نیز داشته‌اند که در ادامه می‌خوانید.

مقدم در ابتدای گفت‌وگویمان پیرامون نوع فعالیت و وظیفه‌شان در صارم می‌گوید:

«در حال حاضر در اورژانس به عنوان بهیار مشغول به فعالیت هستم و به همراه همکاران کارهایی از قبیل تزریقات، EKG، رسیدگی به مصدومان اورژانسی که به صورت تصادفی، جرحی و … به صارم انتقال می‌یابند را انجام می‌دهیم. البته بهیارها نیز کارهایی مشابه پرستاری را انجام می‌دهند و تفاوت آنچنان محسوسی ندارند. کار کردن در اورژانس حساسیت‌های خاص خودش را دارد و اورژانس صارم نیز مانند تمام بیمارستان‌ها از این قاعده مستثنی نیست. در اورژانس چیزی قابل پیش‌بینی نیست و باید هر لحظه برای هر نوع مراجعه‌کننده و اتفاقی آماده باشیم. البته شاید بتوان به جرأت گفت که در اورژانس صارم رسیدگی با کیفیت بسیار بالایی انجام می‌شود و نهایت دقت و سرعت را به کار می‌گیریم تا نتیجه دلخواه را بدست بیاوریم. »

وقتی از اورژانس صحبت می‌شود ممکن نیست ذهن‌مان به سمت و سوی کرونا نرود. مقدم در این باره می‌گوید:

«صارم نیز بیمارستان است و نمی‌توانیم مراجعه‌ی بیماران مشکوک به کرونا را کتمان کنیم اما با تمهیدات انجام شده به مراجعین احتمالی کرونا به صورت کاملاً مجزا رسیدگی م‌شود و آزمایش آنها نیز به صورت جداگانه انجام می‌شود و به همین دلیل خیال مراجعینی که خودشان نیز نسبت به رعایت موارد بهداشتی اهتمام می‌ورزند، تا حدودی زیادی راحت است.»‌

مقدم در ادامه می‌گوید:

«در این دوران علاوه بر اینکه اعضای کادر درمان برای خدمت‌رسانی به مراجعین تلاش می‌کنند، کار ضدعفونی و بهداشت مراکز درمانی نیز بسیار پراهمیت است. این را به این خاطر می‌گویم که تحصیلاتم مهندسی بهداشت محیط است و می‌دانم این موضوع از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. ناگفته نماند شغل و پیشه کنونی‌ام را خیلی وست دارم و تا زمانی که توان داشته باشم ادامه خواهم داد اما من قبل از اورژانس سالها در NICU مشغول به فعالیت بوده‌ام و به قول معروف NICU کارم و از خرداد سال 1388 در خدمت خانواده‌ی بزرگ صارم هستم. البته پیش از صارم نیز کارم این بوده و حدود 40 سال سابقه‌ی کاری دارم، یعنی 30 سال غیر از صارم نیز این کار را انجام داده‌ام.کار کردن برای نوزادی که بهبود آنها را ببینی خیلی لذتبخش است. شخصاً جدای رسیدگی به نوزادان بستری شده، وقتی کارم تمام می‌شد با بچه‌ها بازی می‌کردم و حس بسیار خوبی داشتم. البته اورژانس هم برای یادگیری خیلی خوب است و کیس‌های متنوعی را تجربه می‌کنیم و کارایی زیادی داریم. »‌

با توجه به تجربه‌ی فراوان خانم مقدم از او خواستیم اگر خاطره‌ی خاصی دارد برایمان بازگو کند:

«کار ما هر لحظه‌اش یک خاطره است اما بعضی از آنها بسیار ماندگار می‌شود. در زمانی که در NICU‌مشغول به کار بودم نوزادان زیادی با حال و احوال‌های نگران‌کننده بستری می‌شدند که ما برای همه‌ی آنها تلاش زیادی به کار می‌بستیم. یکی از این نوزدان بسیار بدحال بود و حتی پزشکش نیز تقریباً قطع امید کرده بود. روزی که پزشکش از او قطع امید کرد خیلی غصه خوردم اما ناامید نشدم. همه همکاران گواهی می‌دهند که من خیلی برایش زحمت کشیدم و هر شیفتی می‌آمدم تمام همت خود را برای او می‌گذاشتم. این نوزاد در حال حاضر نزدیک به 5 سال دارد و پدرش هر از گاهی عکسهای بچه‌اش را برایم ارسال می‌کند. الان که عکسش را می‌بینم خستگی از تنم در می‌آید.»‌

از چالش‌های پیش رویشان در اورژانس جویا شدیم:

«علاوه بر موضوع کرونا که بیش از یک سال است وجود دارد همراه بیمارهایی که به اورژانس مراجعه می‌کنند یکی از چالش‌های کار ما است. اغلب آنها به رفتار و گفتارشان مسلط نیستد و باید با آنها خیلی مدارا کرد. آنها به دلیل مشکل بوجود آمده استرس و نگرانی فراوانی دارند و در همه‌ی کارها عجله می‌کنند و بعضاً مزاحمت در امر رسیدگی به بیمار ایجاد می‌کنند. به هر حال برای کار کردن در اورژانس باید بسیار صبور بود و بتوان شرایط را مدیریت کرد تا اشکالی در کار پیش نیاید.»

از مقدم پرسیدیم به طور کلی چرا کار در محیط درمانی را انتخاب کرده است:

«قطعا همه ما بارها بیمار شده‌ایم و شاید بعضاً نیاز به بستری در بیمارستان نیز داشته‌ایم. وقتی یک پرستار بر بالین بیمار حاضر می‌شد حس معنوی عجیبی در من ایجاد می‌شد و احساس می‌کردم چیزی فراتر از یک شغل است و به آن علاقمند شدم. در تمام این سال‌ها عاشق کارم بوده‌ام و حتی یک ثانیه بدون عشق کار نکردم. خیلی همکارها با توجه به سابقه کاری زیادم می‌گویند خسته نشدی؟ بازنشست نمی‌شوی؟ واقعیت این است که جدای موضوع مالی، من واقعاً کارم را دوست دارم. مدتها به صورت دو شغل همزمان کار می‌کردم و همانطور که گفتم مهندس بهداشت محیط هستم اما باور کنید شغل پرستاری را بیشتر دوست دارم و از آن لذت می‌برم.

در پایان این گفت‌وگو، موضوع صحبت را به مقدم سپردیم و خواستیم برایمان بگوید هر آنچه دل تنگش می‌خواهد:

«بر کسی پوشیده نیست که آقای دکتر صارمی که خیلی عزیز هستند و شخصاً علاقه خاصی به ایشان و همسرشان دارم و از صمیم قلب دوستشان دارم. حتماً در طی مصاحبه متوجه شدید که غیر از بیمارستان صارم تجربه کار در جاهای دیگر را نیز داشته‌ام اما باید اعتراف کنم که صارم به هیچ جای دیگری برای من قابل مقایسه نیست. اینجا همه یک خانواده هستیم و کادر درمان و پرسنل بسیار خوبی داریم. بارها برایم پیش آمده که که اصلاً نمی‌شناسم به من سلام می‌دهد و احوالپرسی می‌کند که برای من بسیار ارزشمند است.

اینجا به هم وابسته‌ایم و هوای هم را داریم. محیط صارم بسیار خوب است و اورژانس هم از این موضوع مستثنی نیست. خانم‌ها نجفی، جمشیدی، محمدی و … بسیار خوب هستند و همه با هم به معنی واقعی کلمه همکار هستیم. همه برای بیماران با جان و دل کار می‌کنند و با توجه به اینکه کار در اورژانس نسبت به خیلی جاها سخت ترا است اما یک بار صدای کسی سرسوزنی بالا نرفته است. معتقدم اورژانس ویترین بیمارستان است و همیشه جلوی چشم مراجعین و حتی سایر مردم است. برخورد و ظاهر مناسب در این قسمت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است که همیشه به نحو احسن رعایت می‌شود. صارم محیطی بسیار مناسب و با آرامش برای کار کردن است و قدم مراجعین نیز به روی چشم ما جا دارد و به همه آنها اطمینان می‌دهیم خدمات را به نحو احسن به آنها ارائه ‌کنیم و مطمئن باشند که هیچ مشکلی نخواهند داشت.»‌


rsz_1rsz_img_6030.jpg
اردیبهشت ۲۹, ۱۴۰۰

سعید زیوه، روان‌شناس همیشه خندان و پرانرژی بیمارستان صارم که شاید کمتر کسی او را خسته و بدون لبخند دیده باشد از او خواستیم در ابتدای صحبت‌مان درباره نوع فعالیت و محل حضورشان در بیمارستان برایمان بگوید:

«فیلد کاری من در صارم، سلامت روان است و محل کلینیک سلامت روان در کنار کلینیک پره‌ناتال (لابی) قرار دارد. در این کلینیک، مشاوره و راهنمایی مراجعین در حیطه‌های مختلف را انجام می‌دهیم که مهمترین شاخه‌ی کاری ما در صارم، مشاوره قبل و هنگام بارداری و البته پس از زایمان است که در مواقع مورد نیاز در خدمت مراجعین هستیم. ناگفته نماند یکی دیگر از حیطه‌های مهم فعالیت ما راهنمایی و مشاوره دوستان عزیزی است که برای موضوع کمک‌باروری (نازایی) به صارم آمده‌اند و این قشر، افراد خاص و مهمی از مخاطبین ما هستند. اگر بخواهم به صورت جنرال به خدماتی که ارائه می‌کنیم اشاره کنم باید به مدیریت اضطراب، مشاوره افسردگی، روابط بین‌فردی (بین زن و مرد حتی قبل از ازدواج)، مشاوره ارتباط با محیط اطراف، خودآگاهی و خودشناسی اشاره کنم.»

از تأثیر شغل بر زندگی شخصی جویا شدیم:

«باتوجه به تخصص‌مان قطعاً اطلاعات و آگاهی کامل نسبت به زمینه‌ی فعالیت خود داریم اما به دلیل قشر متنوع مراجعین و دلایل مختلف آنها برای حضور در کلینیک سلامت روان، تجربه‌های زیادی از آنها کسب می‌کنیم که در زندگی شخصی خودمان نیز مؤثر است و در صورت لزوم این تجربه‌های جدید را نیز به کار می‌گیریم.»

از سابقه کاری‌اش پرسیدیم:

«حدود 12 سال است که در صارم حضور دارم و پیش از آن نیز در حدود 5 سال در مراکز مختلف از جمله دانشگاه علامه طباطبایی و … به عنوان مشاور حضور داشته‌ام که با برخی از آنها همچنان همکاری می‌کنم.»

آقای زیوه، چرا این رشته و شغل را انتخاب کردید؟ پاسخ او به این سوال این طور بود:

«با شناختی که از خود داشتم متوجه شدم این رشته با روحیاتم همسو است و می‌توانم برای دیگران مثمر ثمر باشم. تأثیر بر زندگی دیگران برایم بسیار حائز اهمیت بوده و هست و به همین دلیل یکی از روش‌هایی که می‌توانستم از آن طریق به دیگران کمک کنم را برگزیدم و آن تحصیل در رشته روانشناسی و بالطبع کار کردن در این حیطه بود. نسبت به زمینه‌ی فعالیتم حس بسیار خوبی دارم و شما هم تأیید خواهید کرد که حس خوب و رضایت خاطر نسبت به شغل چقدر اهمیت دارد. اگر شما نسبت به شغل خود احساس رضایت داشته و به قول معروف آن را دوست داشته باشید از کارتان انرژی می‌گیرید و از آن خسته نخواهید شد. من نسبت به روانشناسی اینگونه‌ام و کارم برایم تفریح است و من را خسته نمی‌کند. من بعد از کارم انرژی بیشتری دارم تا هنگام شروع فعالیتم در روز.»

همه شغل‌ها چالش‌‌های خودش را دارد. آقای زیوه از مهمترین چالش شغلش برای ما گفت:

«هر شخص مثل اثر انگشتش منحصر به فرد است. تعامل ما تک‌تک مخاطبین و مراجعین یکی از این چالش‌هاست که به مهارت روانشناس برمی‌گردد که با در نظر گرفتن خصوصیات و ویژگی آن شخص، بتواند بهترین و بیشترین تأثیر را بر او داشته باشد. واقعاً فرمول واحد و دستورالعمل مشخصی در کار ما وجود ندارد که بتوان از آن در مواجهه با همه استفاده کرد و به تعداد آدم‌های مختلف، روش و شیوه‌ی برخورد وجود دارد که همانطور که اشاره کردم مهارت روانشناس در این زمینه بسیار تأثیرگذار و تعیین‌کننده است.»

خواستیم نظرشان را از اوضاع و احوال بیمارستان برایمان بازگو کند:

«وضعیت کلی بیمارستان صارم بسیار عالی است. از نظر محیطی، فضایی زیبا، دوست‌داشتنی و انرژی بخش دارد و هر زمان که با همکاران صحبت می‌کنیم همیشه این موضوع که اینجا بیمارستان نیست و مثل هتل است، میان ما رد و بدل می‌شود. از لحاظ مراجعین نیز باید بگویم که همیشه به من لطف و محبت دارند و غالباً ارتباطات بسیار موثر و خوبی با هم داریم. همکاران نیز مثل همیشه پرانرژی و دوست‌داشتنی هستند و امیدوارم همیشه با همین سطح انرژی به فعالیت ادامه دهند.»

موضوع گفت‌وگو را در اختیار سعید زیوه قرار دادیم و از او خواستیم اگر توصیه‌ای دارد ارائه کند:

«خطاب به زوج‌های محترم می‌گویم که به انتخاب مهم برای داشتن فرزند در زندگی‌شان نگاه ویژه‌ای داشته باشند و هرگز از روی ناآگاهی و بی‌اطلاعی این گزینه را انتخاب نکنند، چرا که در این حالت چالش بزرگی برایشان ایجاد خواهد شد. پیش از اقدام برای فرزندآوری نسبت به مزایا، معایب و شرایط آن دقت لازم را به کار گیرند. زوج‌ها معمولاً به بُعد فیزیولوژی موضوع توجه می‌کنند و غالباً برای آمادگی و مراقبت پیش از بارداری با مراجعه به پزشک نسبت به انجام آزمایشات مختلف اقدام می‌نمایند اما نگاه آنها به بخش روحی و روانی ماجرا معطوف نمی‌شود و کمتر به آن ورود پیدا می‌کنند که متاسفانه چالش‌های زیادی برایشان پیش می‌آید که باید بگویم این چالش‌های روحی، آنها را از نظر فیزیولوژی نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد و کیس‌هایی بوده که حتی با اینکه از نظر فیزیولوژی آمادگی لازم را داشته‌اند مسأله سلامت روان آنها باعث شده نتوانند بارداری موفقی را تجربه کنند. بسیاری از این مشکلات به دلیل عدم آگاهی نسبت به شرایط و توانمندی خودشان قبل از بارداری رُخ می‌دهد . این موضوع در زوج‌هایی که برای درمان ناباروری مراجعه می‌کنند از اهمیت دوچندان برخوردار است. آنها نباید فقط روی مسائل جسمی تمرکز کنند و یکی از متغییرها و آیتم‌های کارآمد در این قضیه، مسأله روحی و روانی است و اگر روحیه درستی نداشته باشند معمولاً نتیجه درستی حاصل نمی‌شود. اکیداً توصیه می‌کنم این موارد را جدید بگیرند و با رعایت موضوعات بسیار ساده، با حال دل خوب به زندگی ادامه دهند.»

زیوه در پایان صحبت‌های خود می‌گوید:

«بسیاری از مراجعین با تعارضات بین فردی، اضطراب و حتی مشکل انتخاب به کلینیک سلامت روان مراجعه می‌کنند. در یک فرمول کلی با ناکاملی‌ها و چالش‌های دچار شده به من مراجعه می‌کنند تا بتوانند وسعت دید و انتخاب درستی داشته باشند. این مراجعات بسیار خوب و مفید است اما بهترین نتیجه زمانی حاصل می‌شود که در بهترین زمان مراجعه رخ داده باشد. مثلا شما همیشه شنیده‌اید که یک بیماری سخت اگر درست و به موقع تشخیص داده شود می‌توان آن را کنترل و حتی درمان کرد. در موضوع سلامت روان نیز این موضوع مصداق دارد و به طور مثال بهترین زمان مراجعه یک خانم برای داشتن فرزند، پیش از باردار شدن است که انتخاب او با آگاهی باشد و درست و کا مل تصمیم بگیرد. »


rsz_img_5446-1.jpg
اردیبهشت ۲۳, ۱۴۰۰

با دکتر رزیتا رحیمی، رادیولوژیست محترم بیمارستان صارم گپ و کفت کوتاهی انجام دادیم.

دکتر رحیمی در ابتدای صحبت‌هایش به ما می‌گوید:

«پنج سال است که سابقه فعالیت دارم و در یک سال اخیر در صارم بوده‌ام. در حال حاضر در بخش غربالگری (طبقه دوم) در خدمت مراجعین هستیم و خدماتی از قبیل سونوگرافی بارداری، سونوگرافی پستان، سونوگرافی وریدی، داپلر و … ارائه می‌کنیم.»

از دفعات مراجعه یک مادر در طول دوران بارداری از دکتر رحیمی جویا شدیم:

«به دلیل اینکه من غربالگری انجام نمی‌دهم مادران باردار بعد از غربالگری معمولاً بین 2 تا 3 مرتبه برای سونوگرافی مراجعه می‌کنند و با ما آنها ملاقات می‌کنیم. دقت‌بالا، به روز بودن اطلاعات و البته در کنار آنها خستگی فکری و بدنی جزو‌لاینفک کار ماست و مثل همه‌ی کارها سختی و شیرینی‌های خودش را دارد.»

او در بخش دیگری از صحبت‌هایش با اشاره به سهل‌انگاری برخی مراجعین در زمان مراجعه و اهمیت ندادن آنها به سلامتی‌شان می‌گوید:

«در میان مراجعین مشکلات گوناگون و متنوعی مشاهده می‌کنیم که بسیاری از آنها در پی سهل‌انگاری و اهمیت ندادن به مشکلات کوچک و دیر مراجعه کردن به پزشک بوجود آمده است. مثلا مدتی قبل یک خانم 70 ساله برای سونوگرافی آمده بود و تازه متوجه شد که یک کلیه دارد. یعنی در این مدت 70 سال حتی یکبار برای چکاپ و آزمایش به یک مرکز درمانی مراجعه نکرده بود. یا اینکه برخی خانم‌های باردار به اصرار پزشک معالج برای سونوگرافی برست (پستان) مراجعه می‌کنند که تعداد بسیار زیادی توده را مشاهده می‌کنیم که اصلا در قبل و حین بارداری به آن اهمیت نداده‌اند و در زمان بارداری مشکلات و نگرانی‌هایی بوجود می‌آورد و باید منتظر ماند که مثلا سه ماه دیگر تکلیف ماجرا مشخص شود. من مراجعه‌کننده‌ی 40 ساله داشته‌ام که در عمر خود حتی یک بار برای ماموگرافی مراجعه نکرده است. در حال حاضر بیماری سرطان پستان متأسفانه بسیار شایع شده است و توصیه می‌کنم خانم‌ها حتما به صورت دوره‌ای برای چکاپ مراجعه کنند و این موضوع را پشت گوش نیندازند. همیشه شنیده‌ایم که پیشگیری بهتراز درمان است ولی به آن عمل نمی‌کنیم. برخی از ترس چکاپ نمی‌کنند اما باید بگویم حتی مشکلی هم وجود داشته باشد با تشخیص به موقع ساده‌تر می‌توان آن را درمان کرد و هر چه زمان بگذرد کار مشکل‌تر و گاهی غیرممکن می‌شود.»

دکتر رحیمی با تأکید چندباره به اهمیت دادن به سلامتی و انجام آزمایش‌ها و سونوگرافی‌های دوره‌ای می‌گوید:

«برخی از خانم‌ها که برای درمان نازایی به صارم می‌آیند و سونوگرافی می‌شوند تازه متوجه می‌شوند که مشکل اندومتریوز است و مدتهاست به امید رفع خودبخودی این ایراد منتظر باردار شدن هستند. همه اینها با یک سونوگرافی ساده تشخیص داده می‌شود و از التهاب و مشکلات جانبی آن جلوگیری می‌شود. مردم بدانند که نباید اینقدر دیر اقدام کنند و اگر به موقع اقدام کرده و بررسی‌ لازم را انجام بدهند پیش از اینکه دچار مشکلات عدیده از جمله چسبندگی لگن و … شوند تحت درمان قرار خواهند گرفت. در بیشتر کیس‌های سرطان‌های تخمدان متوجه می‌شویم کیست بسیار بزرگ است و باید تحت عمل جراحی قرار گیرد. برخی سه سال با مشکلاتشان دست و پنجه نرم می‌کنند اما برای درمان مراجعه نمی‌کنند غافل از اینکه کیست مدام در حال رشد است و کار لحظه به لحظه سخت‌تر می‌شود.»‌

او در بخش دیگری از سخنانش می‌گوید:

«سونوگرافی‌های قبل از باردری نیز بسیار مهم است و باید به آن اهمیت ویژه داد. سونوی شکم و لگن از مواردی است که حتما پیش از بارداری باید انجام شود. دوباره برای روشن شدن موضوع یک مثال برایتان می‌زنم. بارها پیش می‌آید که یک خانم باردار برای سونوگرافی مراجعه می‌کند و متوجه سنگی در حدود 10 میلیمتر می‌شوند که تاز ه بعد از بارداری از حالب راه می‌افتد و مشکلات زیادی را ایجاد می‌کنند و در این حالت نیز جراحی امکان‌پذیر نیست و کار در زمان بارداری هم برای خودش هم برای پزشک سخت‌می‌شود. خوشبختانه در صارم سطح علمی مراجعین متوسط رو به بالاست و از وقتی که پزشک برایش می‌گذارد معمولا تشکر می‌کنند و قدردان هستند. آنها در غالب مواقع رفتار مناسبی دارند البته استثنا هم داریم و همه یک مدل نیستند اما برای ما تفاوتی ندارد و همیشه با تمام انرژی برای همه مراجعین کار می‌کنیم.»

دکتر رحیمی در پایان صحبت‌های خود می‌گوید:

«باید از دکتر صارمی برای تأسیس و مدیریت چنین مجموعه‌ای تشکر ویژه نمایم که قطعا زحمات زیادی را متحمل شده‌اند. از همکاری با پرسنل خوب و زحمتکش صارم نیز خوشحالم و امیدوارم اوضاع به همین منوال درست و با کیفیت پیش برود. باید بگویم در صارم حجم مراجعه‌کننده بسیار زیاد است و گاهی در بخش ما و طی یک روز 60 گزارش بدون نقص به مراجعین ارائه می‌شود که آمار بالایی است و نشان از زحمت و دقت اعضای بیمارستان صارم دارد. همگی خسته نباشید.»


rsz_img_6576.jpg
اردیبهشت ۲۲, ۱۴۰۰

با الهام معماری، مامای باتجربه و شناخته شده بیمارستان صارم که در بخش‌های مختلف و متنوعی فعالیت کرده‌اند، همزمان با روز ماما گپ‌وگفتی داشتیم و این روز را به ایشان و همکارانشان تبریک عرض کردیم.

از الهام معماری درباره شروع فعالیت و بخش‌های مختلفی در آن مشغول به فعالیت بوده‌اند جویا شدیم:

«اردیبهشت سال 1384 به صارم آمدم و همان روز اول با جناب آقای دکتر صارمی و همسرشان مصاحبه کردم و از فردای آن روز مشغول به کار شدم. در این مدت در بخش‌های مختلف از قبیل بخش 2، زایشگاه، آکواژیمناستیک، مسئول ماماهای همراه و … فعالیت کرده‌ام و در حال حاضر هم به عنوان مسئول بخش غربالگری در خدمت مراجعین محترم هستم.»

او درباره وظایف یک ماما می‌گوید:‌

«بطور کلی همانطور که از اسم ماما مشخص است وظایفش پیرامون مادر و نوزاد است و سروکار یک ماما همیشه با خانم‌های باردار است. از مراقبت‌های دوران بارداری از جمله کنترل علائم حیاتی جنین، وزن، فشار خون، آزمایش‌ها و … گرفته تا کمک‌ها و راهنمایی‌های لازم به مادران از جمله وظایف یک ماما است. در واقع یک ماما از لحظه مثبت شدن نتیجه بارداری تا زایمان در کنار خانم‌های باردار هست و تلاش خود را برای یک بارداری صحیح و زایمان راحت انجام می‌دهد. برای مامای خوب بودن باید حوصله و صبر زیادی نیز داشت. مثلا یک ماما در زایشگاه در کنار مادری که منتظر به دنیا آمدن فرزندش است و احتمالاً‌درد می‌کشد با بردباری باید او را حمایت کند و در به سرانجام رسیدن زایمان مادر را همراهی کند. شخصاً عاشق بچه‌ها هستم و از دیدن بچه‌ها، همه‌ی خستگی من از بین می‌رود.»

از او درباره‌ی راز فعالیت درازمدت در صارم پرسیدیم:

«دلایل مختلفی دارد. از عشق به کارم گرفته تا علاقه‌ی بسیار زیادی که به شخص آقای دکتر صارمی دارم بسیار تأثیرگذار بوده‌اند. نه اینکه بخواهم در مصاحبه بگویم، من این را بارها به زبان آورده‌ام که دکتر صارمی را مثل یک پدر می‌دانم و به اندازه پدرم دوستش دارم. شاید اصلی‌ترین دلیل حضورم در صارم وجود شخص ایشان است و البته عشق به کارم. مدتی است که فاصله‌ی مکانی منزلم با بیمارستان صارم بسیار زیاد است اما عاشقانه به صارم می‌آیم و هر کاری از دستم بربیاید برای تمام مراجعین انجام می‌دهم و از هیچ کاری دریغ نمی‌کنم. شاید عجیب باشد اما هرگز از انجام کار خسته نمی‌شوم و به آن عشق می‌ورزم. خوب به خاطر دارم که شروع فعالیتم از بخش دو بود و آن زمان این بخش مخصوص خانم‌های باردار و … نبود و خانم‌هایی که برای درمان ناباروری به صارم می‌آمدند در این بخش بستری می‌شدند. البته آن زمان بستری شبانه‌روزی نداشتیم و فعالیتمان بیشتر شبیه دی‌کلینیک‌ها بود و مثلاً شیفت شب نداشتیم و کسانی که بستری بودند بعدازظهرها مرخص می‌شدند. با همه‌ی این شرایط یکی از همان روزها با من تماس گرفتند و به عنوان یک ماما در طول شب در کنار یکی از بیماران انجام وظیفه کردم. فردای آن روز نیز همچنان پرانرژی در بیمارستان مشغول به کار بودم و بعدازظهر روز دوم تازه به منزل رفتم. این موضوع در آن زمان که شیفت شب نداشتیم خیلی خاص و انگشت‌شمار اتفاق می‌افتاد.»

معماری صحبت‌هایش را اینطور ادامه می‌دهد:

«وقتی برای اولین بار در کنار دکتر صارمی در اتاق عمل حاضر شدم، خیلی استرس داشتم و فکر می‌کردم کار کردن در کنار ایشان خیلی سخت باشد. آن جراحی، اولین عمل لاپارسکوپی بود که من آن را می‌دیدم و طبیعی بود که کمی دلهره داشته باشم. اما آن عمل جراحی با راهنمایی‌های ایشان به قدری ساده و راحت برای من گذشت که هرگز از یاد نمی‌برم. عمل نیز بسیار موفقیت‌آمیز انجام شد.»

از چالش‌های مامایی پرسیدیم:

«مامایی خودش چالش است. کنترل سلامتی دو نفر به صورت همزمان کاری حساس و مهم است. اینکه یک ماما بدون استرس بداند چه زمانی چه کاری را باید انجام بدهد نکته‌ای حیاتی است. اما اگر از چالش‌های شخصی خودم می‌خواهید اطلاع داشته باشید باید بگویم تقریبا با هر تغییری در بیمارستان، معمولاً شرح وظایف و مسئولیت‌های من هم تغییر کرده است. در ابتدای هر کدام از این تغییرات کمی استرس داشته‌ام و شاید خیلی مایل به این تغییر مسئولیت نبودم اما بعد از مدتی متوجه شدم که این تغییرات هم به نفع خودم بوده هم به نفع بیمارستان و مراجعین. با این تغییرات به تجربیات من هم افزوده شده و این اتفاق خوبی است. »‌

داشتن فرزند دلیلی بر فعالیت مناسب‌تر یک ماما می‌تواند باشد؟ پاسخ این سوال را خانم معماری اینطور می‌دهند:

«من خودم هم مادر هستم و وقتی یک خانم بچه‌اش را به آغوش می‌کشد، او را شیر می‌دهد و آرامش را به او هدیه می‌دهد، قطعا درک بالاتری از مادر بودند دارد تا کسی که هرگز طعم مادر بودن را نچشیده. حالا اگر یک ماما خودش تجربه مادر بودن را داشته باشد، حتما درک بالاتری از موضوع دارد و بهتر می‌تواند با خانم‌های باردار ارتباط برقرار کند.»

الهام معماری صحبت‌های خودش را اینطور به پایان می‌برد:

«کار به عنوان کادر درمان عشق می‌خواهد. در این میان مامایی و پرستاری به صورت ویژه نیاز به عاشق بودن دارند. اگر از این کارها لذت نبری نمی‌توانی به کسی کمک کنی و در واقع ماما یا پرستار خوبی نخواهی بود. برخی لحظات همزادپنداری در این کارها نیاز است. اینکه بتوانی خودت را جای یک بیمار که مشکلی دارد و از شما برای رفع آن کمک می‌خواهد بگذاری و انتظاراتت را از طرف مقابل برانداز کنی. وقتی توقع و نیاز او را مانند توقع خودت از طرف مقابل بدانی با بهترین کیفیت و در بهترین حالت می‌توانی خدمات ارائه کنی و این رمز موفقیت در کار مامایی و پرستاری است. بار دیگر این روز را به همه همکاران مامای شاغل در صارم و البته در هر کجای دنیا تبریک عرض می‌کنم و بدانند شغل مقدسی دارند. آنها جزو اولین نفراتی هستند که نوزاد را پس از زایمان می‌بینند و به آنها برای زمینی شدنشان تبریک می‌گویند. »


کليه حقوق اين سايت متعلق به بیمارستان صارم می‌باشد.توصیه های ارایه شده اعم از تشخیصی و درمانی توصیه های کلی بوده شما را از مراجعه به پزشک معالجتان بی نیاز نمی کنند.مطالب این سایت ممکن است در گذشت زمان و با توجه به یافته های جدید علمی تغییر کنند.

تماس فوری با ما