لطفا صبر کنید ...

گفت‌وگوی خودمانی با فیروزه سدهی خیاط خوش اخلاق بیمارستان در صارم روزهای خاطره‌انگیزی را تجربه کرده‌ام

مرداد ۱۵, ۱۳۹۹ توسط Sarem admin
WhatsApp-Image-2020-07-18-at-11.47.02-3.jpeg

کمتر کسی از پرسنل بیمارستان است که با فیروزه سه‌دهی آشنا نباشد یا حداقل یک بار کارش به او نیفتاده باشد

او خیاط واحد لنژ است و به هر دلیلی ممکن است حداقل یک بار کارتان با ایشان ارتباط پیدا کرده باشد.
فیروزه سدهی این روزها علی‌رغم آسیب مینیسک پا یشان در محل کار حاضر می‌شوند تا کارش عقب نیفتد.
خودش در این باره می‌گوید: «من واقعا به کارم علاقه دارم و در این شرایط نیز به صارم می‌آیم تا کار همکارانم را تا جایی که ممکن است انجام دهم. »

سدهی از سابقه حضورش در صارم همه گفت: « از خرداد سال 90 به خانواده‌ی بزرگ صارم اضافه شدم و حدود 10 سال است که در کنار آنها مشغول به فعالیت هستم. بعد از 4 سال به لنژ آمدم و در حال حاضر 6 سال است که خیاطی می‌کنم.»

جالب‌ترین خاطره‌اش برای اولین سال حضورش در صارم است: «اولین سالی که به صارم آمدم برای اولین بار بود که هنگام تحویل سال کنار خانواده‌ام نبودم. همسر و دخترم به شهرستان رفته بودند و من هم هنگام تحویل سال در بیمارستان بودم. به خاطر دارم که به لابی بیمارستان آمدیم و در کنار دیگر همکاران و آقای دکتر صارمی و همسرشان عکسهایی به یادگار گرفتیم.

آن موقع احساس کردم که همکاران من در صارم هم مانند خانواده‌ام هستند و احساس اینکه کنار همسر و دخترم نیستم ناراحتی بسیار کم‌رنگ‌تر شد. فضای بسیار صمیمی و دوست‌داشتنی برقرار بود و این حال و هوا را هنوز به خاطر دارم. واقعیت این است که ارتباط و کنار هم بودن ما در صارم شاید بیشتر از ساعاتی است که کنار خانواده‌ی خودمان هستیم. من 3-2 ماهی هست که برادر خودم را ندیده‌ام اما همکارانم را هر روز می‌بینم. این یعنی صارم هم در واقع خانواده‌ی من است و فرقی با خانواده‌ام ندارد.»

سدهی از نوع و حجم کارشان هم برایمان گفت: «از نوار دوزی لباس پرسنل، دوختن لباس برای پرسنل اتاق عمل، دوخت و دوز کلاه‌های مختلف پرستاری و بخش‌ها و همچنین مقنعه‌ها گرفته تا همه نوع تعمیرات لباس‌ها از جمله کوچک و بزرگ کردن لباس‌هایی که اندازه‌شان متناسب با برخی همکاران نیست را در اینجا انجام می‌دهم. در کنار همه‌ی اینها دوختن ملحفه، روبالشی، پرده‌ها و … نیز در داخل جزیره صارم انجام می‌شود و صرفا برخی کارهای سنگین و سری‌دوزی به بیرون از بیمارستان منتقل شده و به تولیدی‌ها واگذار می‌شود. »‌

سوال همیشگی این روزهایمان را از خانم سدهی نیز پرسیدیم و از شرایط کار در دوران شیوع کرونا جویا شدیم: «در این شرایط که کرونا همه‌گیر شده است تنها نگرانی‌ام ابتلا و انتقال آن برای خانواده است. البته من با مراجعین برخورد ندارم و غالب مواقع صرفا با همکاران خودم ارتباط دارم و در حال حاضر سلامتی تمام همکاران مدام در حال بررسی است و در صورت بروز موارد مشکوک سریعا بررسی می‌شود و به همین خاطر خیالم از این بابت در صارم راحت است. بیرون از بیمارستان نیز نهایت تلاش خود را می‌کنیم تا با رعایت موارد بهداشتی، زدن ماسک و … از ابتلا به آن جلوگیری کنیم. »‌

وقتی صحبت از ماسک به میان آمد خانم سدهی از روزهای ابتدایی شیوع کرونا برایمان گفت: «اگر خاطرتان باشد روزهای ابتدایی شیوع کرونا ماسک تقریبا نایاب شد. البته هنوز هم خیلی به راحتی در اختیار مردم قرار نمی‌گیرد اما آن موقع شرایط خیلی خاص‌تر بود. به همین دلیل تصمیم گرفته شد که ماسک را خودمان در صارم تولید کنیم و این وظیفه در واقع به من محول شد. وقتی دستور تولید ماسک به من منتقل شد حجم برخی کارهای جانبی را کم و شروع به تولید ماسک کردم.

در روزهای ابتدایی روزانه تقریبا 200 ماسک تولید می‌کردم و رفته رفته همکارانی که ماسک نداشتند از واحد لنژ ماسک دریافت می‌کردند و تقریبا همه‌ی همکاران ماسک می‌زدند و مشکلات کمی مرتفع شد. بعدها نیز ماسک از طرف بیمارستان تهیه شد و روال به حالت عادی برگشت.»

خیاط خوش‌برخورد بیمارستان صحبت‌هایش را اینگو نه به پایان برد: «واقعا به کارم علاقمندم و به همین خاطر کمتر پیش می‌آید که از کارم خسته شوم. بعضی از روزها فشار کار بسیار زیاد است اما این مشکلات و فشار کاری در همه مشاغل هست. خدا را شکر در صارم روزهای خاطره‌انگیزی را تجربه کرده همکاران بسیار خوبی دارم. برای همه همکاران و پرسنل محترم آرزوی سلامتی دارم و امیدوارم روزهای خوش برای همه مردم سرزمینم در پیش باشد.»

کليه حقوق اين سايت متعلق به بیمارستان صارم می‌باشد.