لطفا صبر کنید ...

دکتر صارمی: در نبرد بین روز های سخت و انسان های سخت این انسان های سخت اند که می مانند نه روزهای سخت!

مرداد ۱۵, ۱۳۹۹ توسط Sarem admin
IMG_6302-copy-1200x800.jpg

دنیا با سرعت سرسام آوری در حال تغییر است

در چند ماه گذشته سیر تحولات فرهنگی، اجتماعی و ارتباطی آنچنان سریع بوده است که خیلی ها نتوانستند خودشان را با این تغییرات تطابق دهند و جا مانده اند.
واقعیت این است که کرونا در برهه ای از تاریخ رخ داده است که شاید بیشتر از هر زمان دیگری به این تغییرات نیاز داریم. اگر کرونا را با وضعیت امروز آن بپذیریم و قبول کنیم که از این به بعد زندگی با این ویروس به رویدادی معمولی در جامعه جهانی تبدیل شده است باید خودمان را آماده ی این رویداد ناخوشایند کنیم.

انقدر زیاد بوده است که تقریبا همه ی انسان های دنیا را درگیر کرده است. در این شرایط لزوم همدلی و همیاری در بین انسان ها در جامعه بیشتر از قبل احساس می شود. بسیاری از آدم ها در اثر همین ویروس و شرایط تحمیل شده‌ی اجتماعی، زندگی و کسب و کارشان در معرض نابودی قرار گرفته است. حالا بیشتر از هر زمان دیگری به یکرنگی و دستگیری نیاز است. اگر ما شرایط را برای همدیگر آسان تر کرده و یکدیگر را دوست داشته باشیم بدون شک اثرات منفی این ویروس قابل تحمل تر خواهد شد.

یکی از اصلی‌ترین راه های کمک به دیگران، پرهیز از کم‌فروشی است. کم فروشی فقط در عرضه اجناس خلاصه نمی‌شود بلکه هر کسی که وظایفش را به صورت کامل انجام نمی دهد و باعث اختلال در خدمت‌رسانی به یک انسان دیگر می‌شود کم فروشی کرده است. اکنون جامعه‌ی درمانی کشور با جان و دل در صف اول مقابله با کرونا ایستاده اند. منظور از جامعه‌ی درمانی، همه پرسنل و کادر مراکز درمانی اعم از پزشک، پرستار، بهیار، کمک‌بهیار، خدمات، نیروهای اداری و پشتیبانی، تأمین کنندگان اقلام و تجهیزات و همه تیم‌های درگیر در این پروسه هاست.

این مقابله‌ی جانانه تا کنون هزینه های بسیار بالای جانی و مالی را برای مجموعه پزشکی و درمانی کشور به دنبال داشته است اما ظاهراً تعدادی از مردم در جامعه این موضوع را جدی نگرفته‌اند.

ما متاسفانه حافظه تاریخی نداریم،شاید تا قبل از این اتفاقات می‌توانستیم تاریخ و حوادث آن که برای ما درس عبرت میشوند را در سال‌های دور جستجو کنیم اما اکنون مشخص شده است که حافظه کوتاه مدت تاریخی ما هم چندان عملکرد مناسبی ندارد زیرا از کنار حوادث تراژدی گونه‌ی اطرافمان، به راحتی می‌گذریم و احساس می‌کنیم که این حوادث ناگوار فقط برای دیگران است. در حالی که همگی در اجتماع به گونه‌ای به همدیگر وصل شده ایم که انگار حلقه های یک زنجیر هستیم و پاره شدن هر کدام از حلقه ها باعث از هم گسستگی کل زنجیر می‌شود.

ما همگی سوار بر یک کشتی هستیم

و سوراخ شدن هرکدام از نقاط کشتی دیر یا زود همه جامعه را غرق می کند پس تعلل در حفاظت فردی و اجتماعی در مقابل این ویروس و شرایط ایجاد شده کنونی ضربه مهلکی به کل جامعه خواهد زد.
ما هم در جزیره صارم سعی کرده‌ایم از همان روزهای ابتدایی همه گیری کرونا تمامی ضوابط را رعایت کنیم و همکارانمان را در واحدهای مختلف در چند مرحله پایش کنیم؛ اما بدانید اگر تک تک شما احساس مسئولیت نکنید نمی توانیم محیطی امن را ایجاد کنیم.
یکی از نکات بسیار مهم که در تحقیقات گسترده نیز به اثبات رسیده است ماندگاری این ویروس روی لباس هاست که ممکن است بدون اینکه شما متوجه باشید کرونا انتشار یابد. این موضوع با وجود این که در سراسر جهان به صورت عام و مراکز درمانی به صورت خاص چالش جدی به حساب می آید با تمهیداتی که از قبل در بیمارستان صارم اندیشیده شده بود به راحتی مدیریت شد.

ما از دو سال قبل با آگاهی کامل نسبت به لزوم نظافت و تمیزی یونیفرم و پوشش پرسنل طرحی را پیاده کردیم که همه همکاران ابتدای شیفت کاری لباس شسته شده و اتوکشیده تحویل بگیرند.
با اجرای این طرح لباس کلیه پرسنل پس از پایان شیفت کاری تحویل واحد لندری شده و شست و شو می‌شوند تا برای شیفت بعدی آنها آماده شوند. این کار جدا از حس خوب و طراوتی که به افراد

می‌دهد در نظافت و پاکیزه نگه داشتن محیط بسیار موثر است چرا که لباسها در طول شیفت کاری ممکن است به انواع مواد میکروبی و آلاینده‌های مختلف آلوده شده و چنانچه روزانه شسته نشوند این آلودگی‌ها مجدداً به محیط وارد شده و همکاران و مراجعه‌کنندگان در معرض آلودگی بیشتر قرار می‌گیرند. این موضوع مخصوصاً در شرایط کنونی که ویروس کرونا شایع شده است اهمیت دو چندانی پیدا می‌کند.

متاسفانه شرایط ایجاد شده در جامعه همه را تحت فشار قرار داده است. این فشار تا حدی زیاد شده است که در همه طیف ها و صنف‌ها نقل محافل شده و پیر و جوان را نگران کرده است.
من از وضعیت جامعه و فشار زیادی که بر تک تک شما عزیزان واردمیشود آگاهی دارم و در این شرایط سخت از تمام ظرفیت‌های بالقوه سازمان در جهت رفاه بیشتر شما استفاده می کنم.

در شرایطی که بسیاری از کارفرمایان و کارآفرینان نتوانسته‌اند نیروهای موجود را حفظ کنند من تلاش بسیاری کرده‌ ام که خانواده صارم کوچکتر نشود. بدانید که این تصمیم فشار زیادی را به من تحمیل کرده است اما چون همه مجموعه را خانواده خودم می‌دانم سعی کرده‌ام که همه را حفظ کنم.
تمام برنامه های در حال اجرای سازمان در جهت حفظ تمامی همکاران است و باید بدانیم اگر در مقابل همدیگر احساس مسئولیت می‌کنیم لازم است دست به دست هم بدهیم و شرایط را قابل تحمل‌تر کنیم.

اولویت اول من پرداخت به موقع حقوق شماست چون زحمت می کشید و نتیجه زحمت شما باید نان سفره خانواده تان را تامین کند.
اکنون به واسطه تلاش همه شما عزیزان، سازمان در جهت درست گام بر می دارد و با وجود فشارهای شدید و هزینه های سرسام آور تاکنون حقوق شما پرداخت شده است و معوقه‌ای نداریم. البته ممکن است با توجه به مصلحت عمومی گاهی با چند روز تأخیر و یا در چند نوبت صورت گرفته باشد.

اگر شما هم مسئولیت هدایت کل سازمان را بر عهده داشتید قطعاً برای اینکه بتوانید حیات آن را حفظ کنید مجبور می شدید بر خلاف میل باطنی خود اولویت بندی کنید و من همیشه پرداخت حقوق پرسنل پس از هزینه‌های جاری و ضروری روزانه‌ی سازمان، برای من اولویت اول بوده است و خواهد بود.

از تلاش تک تک شما قدردانی می کنم و امیدوارم شرایط سخت به وجود آمده برای کل جامعه هر چه سریعتر برطرف شود و شادی و سرور دوباره به چهره همه ایرانیان برگردد. اکنون و در این شرایط همه باید دست به دست هم دهیم تا در درجه اول فشار را کاهش داده و قابل تحمل کنیم.
واقعیت این است که اوضاع جامعه غیر قابل پیش‌بینی بوده و سوءاستفاده برخی سودجویان فرصت‌طلب، سفره همه را کوچکتر کرده است اما یقین بدانید که در نبرد بین روزهای سخت و انسانهای سخت این انسانهای سخت هستند که می مانند نه روزهای سخت.

موفق و موید باشید
دکتر ابوطالب صارمی
12/05/99

کليه حقوق اين سايت متعلق به بیمارستان صارم می‌باشد.