آشنایی با بیماری های خون و انکولوژی

تاریخ 1395/10/16 زمان 09:28:38 بازدید 1163

خون و انکولوژی

 

 

بیماری های خونی

بیماری های خونی، بیماری هایی هستند که در آنها میان تعداد و شکل سلولهای خونی، اختلالاتی مشاهده می شود که هر یک خود را با علائمی خاص نشان می‌دهند.

 

 

 

کم خونی 

یکی از عمومی‌ترین ناراحتی های خونی، بیماری کم خونی است. زمانی که تعداد گلبولهای قرمز یا مقدار هموگلوبین در این گلبولها کم شد، این بیماری بروز می کند. در تمام انواع کم خونی، بافت های بدن بویژه ماهیچه‌ها و مغز به خاطر کمبود اکسیژن آسیب می‌بینند. کم خونی ممکن است ناشی از کمبود آهن در جیره غذایی باشد، در این حالت گلبولهای قرمز به تعداد عادی وجود دارند، اما در آنها مقدار هموگلوبین کم است. این نوع کم خونی در کودکان بیشتر از بزرگسالان مشاهده می شود.

 علائم بروز کم خونی

1.زود خسته شدن

2.ضعف

3.رنگ پریدگی پوست

4.ضربان نامنظم یا تند قلب

5.کوتاهی نفس

6.درد قفسه سینه

7.احساس سبکی در سر و یا سرگیجه خفیف

8.مشکلات شناختی

9.بی حسی، کرختی یا سردی انتهای اندام ها

10.سردرد

علل بروز کم خونی
 - کم خونی ناشی از دفع خون: که در این حالت بدن بعد از یک خونریزی شدید دچار کم خونی خواهد شد.

 - کم خونی آپلاستیک: به معنی فقدان عملکرد طبیعی مغز استخوان می‌باشد و گلبول قرمز یا گاه حتی سایر سلولهای خونی را تولید نمی کند. (مانند افرادی که در معرض تشعشع گاما قرار میگیرند)

 - کم خونی مگالوپلاستیک: که ناشی از فقدان ویتامین B12 ، اسید فولیک و فاکتور داخلی مخاط معده می‌باشد.

 - کم خونی همولیتیک: (خونی که لیز شده باشد)، شامل پررنگ شدن گلبولهای قرمز و داسی شکل شدن گلبولهای قرمز می‌باشد. در این حالت گلبول ها معمولاً بهم می‌چسبند و مسیر رگها را می‌بندند و از رسیدن اکسیژن به بافت ها جلوگیری می کنند که فرد دچار کم خونی شدید می‌شود.

راه های پیشگیری از بروز کم خونی

1.افزایش مصرف منابع غذایی آهن دار نظیر جگر- قلوه- گوشت قرمز- ماهی- زرده تخم مرغ- سبزی هایی دارای برگ سبز تیره مثل جعفری اسفناج- حبوبات مثل عدس و لوبیا و دانه های روغنی و خشکبار مثل برگه زرد آلو.

2.مصرف منابع حاوی ویتامین c نظیر انواع مرکبات، لیمو ترش، گوجه فرنگی، انبه، گلابی، طالبی، گل کلم، ریواس، سیب، خربزه و فلفل سبز در هر وعده غذایی جهت جذب بیشتر آهن.

3.استفاده از نان هایی که از خمیر ور آمده تهیه شده اند.

4.رعایت بهداشت فردی

 

انواع سرطان خون

1.سرطان خون لوکمی یا لوسمی (Leukemia)

2.سرطان خون لنفومی (Lymphoma)

3.سرطان خون میلوما (Myeloma)

 

 

 

سرطان خون لوسمی

سرطان خون یا لوسمی یا  لوکمیا، بیماری پیشرونده و بدخیم اعضای خون ساز بدن است. این بیماری در اثر تکثیر و تکامل ناقص گویچه‌های سفید خون و پیش سازهای آن در خون و مغز استخوان ایجاد می‌شود. واژه لوسمی به معنی خون سفید است. لوسمی یکی از چهار سرطان شایع در میان کودکان است.

در بیماری لوسمی یا سرطان خون، مغز استخوان به صورت غیر عادی، مقدار بسیار زیادی سلول خونی تولید می‌کند. این سلول ها با سلول های خون نرمال و عادی متفاوت هستند و درست عمل نمی‌کنند. درنتیجه، تولید سلول‌های سفید خون طبیعی را متوقف کرده و توانایی فرد را در مقابله با بیماری‌ها از بین می‌برند. سلول‌های لوکمی همچنین بر تولید سایر انواع سلول‌های خونی که توسط مغز استخوان ساخته می‌شود از جمله گویچه های قرمز خون که اکسیژن را به بافت‌های بدن می‌رسانند و پلاکت های خونی که از لخته شدن خون جلوگیری می‌کنند، اثر می‌گذارند.

سرطان خون لوسمی خود به چهار دسته تقسیم می شود که عبارتند از:

1.لوسمی لنفوسیتی حاد (ALL)

2.لوسمی میلوئیدی حاد (AML)

3.لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL)

4.لوسمی میلوئیدی مزمن (CML)

سرطان خون لوسمی هم در بزرگسالان و هم در کودکان رخ می دهد، اما نوع 1 و 2 آن بیشتر در بین کودکان معمول بوده و نوع 1 و 4 آن بیشتر در میان بزرگسالان شایع است.

علائم بروز لوسمی

1.کم‌خونی با رنگ پریدگی و سستی یا خستگی

2.کبودی پوست

3.لثه‌های متورم و خونین

4.تب خفیف

5.غده‌های لنفاوی متورم (با اینکه غده‌ها نه دردناک و نه قرمز می‌باشند).

6.درد استخوان

7.خونریزی شدید و پی‌درپی

8.پدیدار شدن خون در ادرار یا مدفوع

عوامل خطر ابتلا به بروز سرطان لوسمی

1.قرار گرفتن در برابر سطوح بالای تشعشع

2.قرار گرفتن پی در پی در برابر بعضی از انواع مواد شیمیایی (همچون بنزن)

3.شیمی درمانی

4.سندرم داون (DOWN)

5.سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان

6.سیگار کشیدن

پیشگیری از بروز سرطان لوسمی

به صورت کلی، نمی توان راه قطعی برای پیشگیری از ابتلا به این سرطان پیشنهاد نمود. اما با رعایت نکات زیر می توان احتمال ابتلا را کاهش داد:

1.اجتناب از قرار گرفتن تشعشع

2.اجتناب از قرار گرفتن در برابر مواد شیمیایی

3.ترک سیگار و تنباکو

 

 

سرطان خون لنفومی

تقریبا نصف انواع سرطان خون سرطان خون، لنفومی و یا سایر سرطان های وابسته به سیستم لنفاوی می باشند. این سیستم که مرکب از غدد لنفاوی در گردن، زیر بغل، ران، قفسه سینه و شکم است، وظیفه دفع مایعات اضافی در بدن و تولید سلول های ایمنی بدن را بر عهده دارند. لنفوسیت ها، نوعی گلبول سفید هستند که وظیفه مبارزه با عفونت ها را برعهده دارند. افزایش تعداد سلول های لنفاوی باعث اختلال در سیستم ایمنی بدن می شود.

این نوع سرطان، به لنفوم هوچکین و لنفوم غیر هوچکین تقسیم می شود. حدود 12 درصد افراد مبتلا به سرطان خون لنفومی مبتلا به نوع هوچکینی آن می باشند.

علائم بروز سرطان لنفومی

1.ورم کردن غدد لنفاوی در گردن، زیر بغل و ران

2.تب

3.خستگی و ضعف

4.کاهش وزن غیرقابل توجیه

5.عرق کردن

6.مشکل در نفس کشیدن و یا درد قفسه سینه

7.خارش پوست و کهیر

عوامل خطر ابتلا به سرطان لنفوم

1.افزایش سن

2.مرد بودن و سفید پوست بودن

3.ابتلا به بیماری های خود ایمنی

4.ابتلا به اچ ای وی/ ایدز

5.استفاده از رژیم غذایی پر از گوشت قرمز و چربی

6.قرار گرفتن در برابر سموم خاص و آفت کش ها

 

 

 

سرطان خون میلوما 

میلوما سرطان سلول های پلاسمای خون می باشد. سلول های پلاسما، سلول های سفیدی هستند که آنتی بادی های ضد بیماری و عفونت ترشح می کنند. سلول های میلوما، جلوی تولید آنتی بادی توسط سلول های سالم را می گیرند. بالا رفتن میزان آنتی بادی های غیرطبیعی در بدن می تواند باعث آسیب دیدن کلیه ها شود. همچنین افزایش سلول های میلوما، باعث مشکل در تولید سلول های سفید و قرمز نیز می شوند.

علائم بروز سرطان میلوما

1.هیپرکلسمی (کلسیم زیاد در خون)

2.کم خونی (کمبود سلول قرمز و یا کاهش عملکردشان)

3.نارسایی کلیه

4.آسیب پذیری در برابر عفونت

5.پوکی استخوان، درد استخوان، ورم و یا شکستگی استخوان

6.پروتئین زیاد در خون و یا ادرار

7.کاهش وزن

عوامل خطر ابتلا به سرطان خون میلوما

1.آفریقایی – آمریکایی بودن

2.سن بالای 50 سال

3.مرد بودن

4.چاقی

5.قرار گرفتن در برابر رادیو اکتیو

6.کار در صنایع مرتبط با پتروشیمی

علل بروز مولتیپل میلوما

مردان بیشتر از زنان به مولتیپل میلوما مبتلا می شوند. هیچ عامل منحصر به فردی که باعث بروز مولتیپل میلوما شود، وجود ندارد اما به نظر می رسد بعضی از عوامل، احتمال بروز آن را افزایش می دهند که عبارتند از:

1.افزایش سن- به ویژه بالاتر از 60 سال

2.سابقه خانوادگی مولتیپل میلوما

3.سابقه ناهنجاری های سلول پلاسما، از قبیل گاموپاتی منوکلونال و پلاسماسیتومای غیر متمرکز

4.داشتن نژاد آفریقایی

5.چاقی

6.قرار گرفتن در برابر پرتوهای رادیواکتیو با دوزهای بالا

7.قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی

 

 

 

انعقاد داخل عروق منتشر

انعقاد درون رگی منتشر (Disseminated intravascular coagulation) یا اختلال انعقادی منتشر که به‌ معنی فعال‌ شدن سیستم انعقاد خون به‌ صورت منتشر در رگ‌های مختلف بدن است، حالت خطرناک و کشنده‌ ای است که به‌ دلایل مختلفی مانند سرطان، بیماری‌های زنان، عفونت، مسمومیت و مارگزیدگی رخ می‌دهد.

علائم‌ شایع‌ انعقاد درون رگی منتشر

1.خونریزی‌ شدید در یک‌ یا چند نقطه‌

2.استفراغ‌ خونی‌ یا مدفوع‌ سیاه‌ و قرمز

3.خونریزی‌ از مجرای‌ تناسلی‌ زنان‌ (جدا از خونریزی‌ عادت‌ ماهانه‌)

4.قرمز یا تیره‌ شدن‌ ادرار

5.بروز خون‌ مردگی‌ بدون‌ دلیل‌

6.درد شدید شکم‌ یا کمر در نتیجه‌ خونریزی‌ داخلی‌ در اعضای‌ بدن‌

7.تشنج

8.اغما

علل‌ انعقاد درون رگی منتشر

خالی‌ شدن‌ خون از مواد مؤثر در انعقاد و تثبیت‌ لخته‌ است که‌ موجب‌ بروز خونریزی‌های‌ گسترده‌ می‌شود. بروز این‌ حالت‌ علل‌ مختلفی‌ دارد:

1.اختلالات‌ حاملگی‌، مثل‌ جفت‌ سر راهی‌، کنده‌ شدن‌ زودرس‌ جفت‌ یا مسمومیت حاملگی (اکلامپسی‌)

2.عفونت‌ گسترده‌ یا عمده‌

3.سرطان گسترده‌

4.بعضی‌ از انواع‌ جراحی‌

5.تخریب‌ گسترده‌ بافتی‌، مثلاً در سوختگی‌های‌ وسیع‌

6.گزیده‌ شدن‌ توسط‌ مار سمی‌

7.تزریق‌ خون جور نشده‌ با خون‌ گیرنده‌

عوامل خطر بروز بیماری انعقاد درون رگی منتشر

1.تغذیه‌ نامناسب‌

2.کاهش‌ مقاومت‌ بدن‌ در اثر بیماری‌

پیشگیری‌ از بروز بیماری انعقاد درون رگی منتشر

عوامل پیشگیری کننده خاصی وجود ندارد اما جهت‌ درمان‌ علت‌ زمینه‌ ساز، فوراً باید به‌ پزشک‌ مراجعه‌ کنید.

 

 

 

تالاسمی 

تالاسمی نوعی کم خونی ارثی است که در آن در تولید هموگلوبین اختلال بوجود آمده است که منجر می شود هموگلوبین ساختار طبیعی خود را از دست بدهد، بنابراین پدیده تولید هموگلوبین غیر موثر در بدن ایجاد می‌شود، در نتیجه هموگلو بین معیوب قادر به اکسیژن رسانی مطلوب به اعضای بدن نیست. تالاسمی دو نوع اصلی دارد؛ آلفا و بتا که تالاسمی بتا نسبت به تالاسمی آلفا بسیار شایع تر است. و تالاسمی بتا شامل تالاسمی مینور و ماژور است.

 دو نوع تالاسمی بتا وجود دارد.

-  تالاسمی مینور (خفیف)

 -  تالاسمی ماژور (شدید)

تالاسمی مینور (خفیف)

در تالاسمی مینور، بطور معمول، اشخاص سالم و طبیعی هستند، اما برخی از آنها ممکن است، کم خونی خفیفی داشته باشند. بیشتر مبتلایان به تالاسمی مینور از بیماری خود اطلاعی ندارند و وقتی از این مسئله مطلع می‌شوند که خونشان مورد آزمایش قرار گیرد یا صاحب فرزندی مبتلا به تالاسمی ماژور شوند. از نشانه‌های افراد مبتلا به تالاسمی مینور این است که گلبولهای قرمز این بیماران کوچکتر از گلبولهای قرمز افراد طبیعی است.

تالاسمی ماژور (شدید)

هنگام ساخته شدن گلبولهای قرمز در مغز استخوان افراد مبتلا به تالاسمی ماژور، به مقدار کافی هموگلوبین ساخته نمی‌شود و گلبولهای قرمز خون این بیماران تقریبا خالی از هموگلوبین است. مبتلایان به تالاسمی ماژور در هنگام تولد، طبیعی هستند ولی بین سه ماهگی و هجده ماهگی دچار کم خونی می‌شوند و رنگ پریده‌اند، خوب نمی‌خوابند و خوب غذا نمی‌خورند. اغلب حالت تهوع دارند و اگر درمان نشوند، در معرض خطر بروز مرگ قرار می گیرند.

فرزندان مبتلا به تالاسمی ماژور، از پدر و مادرانی متولد می‌شوند که هر دو مبتلا به تالاسمی مینور هستند، به این منظور برای جلوگیری از تولد چنین نوزادانی ضروری است، در هنگام ازدواج، خون زن و مرد از جهت ابتلا به بیماری تالاسمی مینور مورد آزمایش قرار گیرد تا در صورت ابتلای هر دوی آنها به این بیماری، از ازدواج جلوگیری شود.

علل بروز بیماری تالاسمی 

1.وجود نقص در یک یا چند ژن

2.در صورت داشتن پدر و مادر یا خواهر و برادر مبتلا به تالاسمی و یا ناقل ژن تالاسمی.

بهتر است قبل از بچه دار شدن، آزمایش های مربوط به تالاسمی را انجام دهید و با پزشک مشورت کنید.

علائم بروز تالاسمی

1.معمولاً تالاسمی خفیف باعث بروز هیچ علائمی نمی شود.

.2تالاسمی متوسط و شدید می توانند منجر به بروز علائم بیماری کم خونی شوند.(مانند احساس ضعف، خستگی و تنگی نفس)

3.کودکانی که تالاسمی شدید دارند، ممکن است به کندی رشد کنند (عدم رشد)، استخوان بندی آنها شکل و ظاهری طبیعی نداشته باشد و همچنین اختلالاتی در غذا خوردن، تب مکرر و اسهال داشته باشند.

پیشگیری از بروز تالاسمی 

در حال حاضر موثرترین راه پیشگیری از بروز بیماری تالاسمی، غربالگری این بیماری در سطح جمعیتی و سپس بررسی مولکولی افرادی می‌باشد که در غربالگری در زمره افراد تحت خطر طبقه بندی شده‌اند.

 

اکیموز 

در این بیماری معمولاً، وجود اختلالات و نارسایی‌های انعقاد خون (هموستاز) به صورت خونریزی زیرپوستی و کبودشدگی مخاطی بروز می یابد، به خصوص اگر دلیل اختلال انعقاد خون کاهش تعداد پلاکت های خون (ترومبوسیتوپنی) یا عدم عملکرد صحیح پلاکت ها باشد. این لکه‌های خونریزی زیرپوستی (و گاه زیر مخاطی) که با فشار موضعی از بین نمی روند، بر اساس اندازه به نام های پتشی، پورپورا و اکیموز نام گذاری می شوند. لکه‌های بیش از یک سانتی متر قطر را اکیموز مینامند. معمولاً در اکیموز لکه‌ها قرمز تا صورتی رنگ هستند.

علل بروز اکیموز

  1. آسیب و پارگی عروقی یا اختلال انعقاد خون
  2. افزایش سن
  3. پورپورای ترومبوسیتوپنی
  4. تروما
  5. الکلیسم مزمن
  6. مصرف داروهای ضدانعقاد خون
  7. برخی داروهای مدرو آنتی بیوتیکها
  8. برخی بدخیمی‌ها مانند لوسمی
  9. برخی عفونتها مانند مننگوکوک
  10. اختلالات خودایمنی

و دیگر دلایل.

 

 

ترومبوز

ترومبوز به تشکیل لخته خون در عروق گویند. ترومبوز می‌تواند از نوع مغزی قلبی یا از نوع وریدی عمیق باشد. ترومبوز گاه میتواند با مرگ سلولها موجب تهدید حیات شود مانند سکته مغزی. اگر لخته خون ترومبوز از محل خود جدا شده در رگ به حرکت درآید، آنرا آمبولی می نامند. این عارضه عموماً از طریق تجمع پلاکت ها به صورت پلاگین پلاکت و فعال شدن سیستم هومورال انعقادی پدید می آید، پدید آمدن لخته خونی در زمان آسیب دیدگی، طبیعی است، به جز آسیب شناسی در نمونه هایی از انعقاد های ترومبوز.

انواع ترومبوز

 - ترومبوز سیاهرگی

 - ترومبوز سیاهرگی عمقی

 - ترومبوفلبیت

آمبولی

 

ترومبوز سیاهرگی 

ترومبوز سیاهرگی به معنای وجود ترومبوز (لخته خونی) در داخل سیاهرگ است. اگر ترومبوز همراه با تغییرات و پاسخ التهابی در دیواره سیاهرگ باشد، ترومبوفلبیت نامیده می‌شود. ترومبوز سیاهرگی بیشتر در سیاهرگ‌های اندام تحتانی اتفاق می‌افتد.

علل بروز ترومبوز سیاهرگی

  1. آسیب عروقی (آسیب دیواره عروق)
  2. رکود یا استاز وریدی
  3. افزایش انعقادپذیری

عوامل خطر بروز ترومبوز سیاهرگی

  1. جراحی‌ها: جراحی ارتوپدی به خصوص در ناحیه لگن و زانو، جراحی شکمی و سینه‌ای
  2. به دنبال شکستگی‌ها (مثلاً شکستگی لگن، ران و درشت نی)
  3. سابقه ابتلا به ترومبوز سیاهرگی
  4. عامل افزایش سن (فرایند پیری) و چاقی
  5. در ابتلا به برخی از سرطان ها (مانند تومور پستان، معده، لوزالمعده (پانکراس)، ریه و مجاری ادراری)
  6. فلج اندام‌ها به دنبال سکته مغزی و آسیب طناب نخاعی
  7. استراحت طولانی و بی حرکتی در بیماران قلبی (مثلاً در موارد نارسایی احتقانی قلب و انفارکتوس میوکارد حاد)
  8. ونولیت
  9. کمبود آنتی ترومبین ΙΙΙ، پروتئین C و S
  10. استفاده از کاتترها
  11. شیوه زندگی کم تحرک
  12. حاملگی
  13. مصرف قرص ضد بارداری‌های خوراکی

 

ترومبوز سیاهرگی عمقی 

ترومبوز سیاهرگی عمقی به معنای تشکیل لخته خونی در دیواره داخلی یک سیاهرگ عمقی است. این اختلال که به DVT معروف است، بیشتر سیاهرگ‌های اندام تحتانی را درگیر می‌کند. ایجاد لخته‌های خونی در مسیر عروق خونی اندام‌ها، باعث اختلال جریان خون شده و درنتیجه منجربه انسداد نسبی یا کامل عروق خونی می‌گردد. اگرچه ترومبوز سیاهرگی (وریدی) عمقی بیشتر در سیاهرگ‌های اندام تحتانی اتفاق می‌افتد، ولی به علت استفاده از کاتترهای ساب کلاوین، وقوع آن در اندام فوقانی نیز در حال افزایش است.

علائم و نشانه های بروز ترومبوز سیاهرگی عمقی

  1. تغییر دما به صورت گرمی و تغییر رنگ پوست به صورت قرمزی در ناحیه
  2. احتمال ادم محیطی
  3. درد اندام درگیر که ممکن است مبهم یا شدید باشد.
  4. حساسیت در مسیر سیاهرگ درگیر به هنگام لمس عمیق
  5. احتمال سیانوز که کمتر دیده می‌شود.
  6. اتساع سیاهرگی سطحی که نادر است.
  7. احتمال داشتن علایم مربوط به آمبولی ریه
  8. خستگی و احساس ناخوشی
  9. تب خفیف

علل بروز ترومبوز سیاهرگی عمقی 

  1. رکود جریان خون
  2. افزایش انعقادپذیری
  3. ضایعه دیواره رگ

عوامل خطر بروز ترومبوز سیاهرگی عمقی 

1.اعمال جراحی (به ویژه جراحی‌های ارتوپدی)

2.قرار گرفتن در پوزیشن جراحی جک‌نایف

3.بی حرکتی

4.شکستگی‌ها

5.نارسایی احتقانی قلب

6.ضربه به سیاهرگ‌ها

7.تومورها یا بیماری‌های بدخیم

8.حاملگی

9.ماه اول پس از زایمان

10.استفاده از ضد بارداری‌های خوراکی

11.طولانی شدن استراحت مطلق

12.وجود کاتتر ورید مرکزی

13.سابقه ترومبوز سیاهرگی عمقی

14.آمبولی ریوی قبلی

15.انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC)

16.آسیب طناب نخاعی

17.سکته مغزی

18.نشستن‌های طولانی مدت و یا مسافرت طولانی با اتومبیل، اتوبوس، قطار و هواپیما

19.مشکل ژنتیکی که باعث ایجاد ترومبوز (لخته خونی) گردد

20.گاهی به علت وریدهای واریسی

21.افزایش سن

22.چاقی

23.بیماری بورگر

24.بیماری لوپوس اریتماتوی سیستمیک

25.داشن بیماری‌های ناتوان کننده

26.استفاده از کاتترهای ساب کلاوین

27.سپتی سمی

28.پلی سیتمی یا اریتروسیتوز (افزایش گلبول‌های قرمز خون)

29.ترومبوسیتوز (افزایش پلاکت‌ها)

 

ترومبوفلبیت

ترومبوفلبیت یا به اختصار فلبیت یعنی التهاب در سیاهرگ (فلب) که به لخته شدن خون درون آن مرتبط است. به عبارت دیگر ترومبوفلبیت، عبارت است از التهاب و پیامد آن٬ وجود لخته‌های خون در یک سیاهرگ سطحی (معمولاً اندام‌های تحتانی) که به‌طور اولیه ناشی از عفونت یا آسیب است.

علائم و نشانه های بروز ترومبوفلبیت 

1.درد در اندام و بخش مبتلا به ترومبوفلبیت

2.قرمزی و اریتما و علائم التهاب در اندام مبتلا

3.آماس یا تورم (ادم) در اندام مبتلا

علل بروز ترومبوفلبیت 

1.افزايش‌ فيبرين‌ و لخته‌ شدن‌ گلبول‌هاي‌ قرمز در يك‌ وريد

2.آسيب‌ به‌ غشاي‌ پوشاننده‌ وريد در اثر ضربه‌، تزريق‌ يا تزريق‌ داخل‌ وريدي‌

3.گسترش‌ يك‌ سرطان‌ خوني‌ بدخيم‌

4.جمع‌شدن‌ خون‌ به‌ دنبال‌ جراحي‌ يا استراحت‌ طولاني‌ در بستر

عوامل خطر بروز بيماري ترومبوفلبیت

1.بيماري‌ همراه‌ با اقامت‌ طولاني‌ در بستر

2.سيگار كشيدن‌

3.استفاده‌ از قرص‌هاي‌ ضد بارداري‌. تركيب‌ قرص‌هاي‌ ضد بارداري‌ و سيگار كشيدن‌ به‌ ميزان‌ زيادي‌ خطر را افزايش‌ مي‌دهد.

4.چاقي‌

5.وريدهاي‌ واريسي‌

6.جراحي‌، آسيب‌، سوختگي‌، عفونت‌ بارداري‌

7.سوءمصرف‌ داروهاي‌ داخل‌ وريدي‌

8.اختلالات‌ عروق‌ خوني‌

 پيشگيري‌ از بروز ترومبوفلبیت

1.در صورت‌ استفاده‌ از قرص‌هاي‌ ضد بارداري‌، سيگار نكشيد.

2.در صورتي‌ كه‌ به‌ هر دليل‌ مجبور به‌ استراحت‌ طولاني‌ مدت‌ در بستر هستيد، تا حد امكان‌ پاها را حركت‌ دهيد تا از تجمع‌ خون‌ در وريدها جلوگيري‌ كنيد.

3.در صورت‌ امكان‌ از هيچ‌گونه‌ داروهاي‌ داخل‌ وريدي‌ استفاده‌ نكنيد.

 

آمبولی

آمبولی به معنی یک توده داخل عروقی جداشده و در حال حرکت می‌باشد. این توده می تواند جامد، مایع یا گاز باشد و در محلی دورتر از محل تشکیلش متوقف شود.

 

 

هموفیلی 

هموفیلی نوعی بیماری ارثی است که در آن خون در محل بریده شده بند نمی‌آید و جز در موارد استثنایی، این بیماری فقط در افراد مذکر دیده می‌شود. عارضه خونریزی در هموفیلی می‌تواند بسته به شدت اختلال ژنتیکی، درجات مختلفی از نظر شدت داشته باشد.

علائم بروز هموفیلی

1.خونریزی های طولانی پس از خراش های کوچک

2.خونریزی های دردناک داخل مفصلی مانند مفصل زانو

3.تجمع خون در مفاصل که ممکن است باعث خشک شدن مفصل شده و در نهایت فلج کامل ایجاد شود.

4.خونریزی های غیر منتظره‌ای در ماهیچه‌ها

پیشگیری از بروز هموفیلی

انجام آزمایش های پیش از ازدواج

 

فاویسم 

فاویسم، بیماری ارثی خونی است که در اثر نقص آنزیم گلوکز ۶ فسفات دهیدروژناز ایجاد می‌شود. آنزیم گلوکز ۶ فسفات دهیدروژناز، آنزیم مهمی در شانت هگزوز مونوفسفات است که برای حفظ ذخایر داخل سلولی گلوتاتیون احیا شده لازم است.

علل بروز بیماری فاویسم

1.کمبود آنزیم گلوکز ۶- فسفات دهیدروژناز نوعی بیماری ارثی می‌باشد که گلبول‌های قرمز را به آنتی‌اکسیدان‌ها حساس می‌سازد.

2.کمبود G۶PD در برخی نواحی (آفریقا)

علائم بروز بیماری فاویسم 

1.رنگ پریدگی زردی پوست و ناخن‌ها و پلک

2.تغییر رنگ ادرار

3.تهوع و استفراغ

4.بی‌حالی و گاهی کاهش سطح هوشیاری

5.شوک

6.اسکلرای ایکتریک

7.تاکیکاردی

8.تاکی پنه یا تنفس کوتاه

9.خواب آلودگی

10.تب

11.افت فشار خون

12.نارسایی حاد کلیه

پیشگیری از بروز بیماری فاویسم

1.عدم مصرف یا استنشاق باقلا و برخی داروهای خاص

2.عدم استفاده کودک و مادر شیرده از آسپرین و مصرف استامینوفن، ایبوپروفن و سیپروفلوکساسین تحت نظر دکتر

3.عدم استفاده از نفتالین و حشره کش در محیطی که فرد زندگی می‌کند.

4.عدم خوردن سبزیجات به میزان افراطی