ارتوپدی

تاریخ 1395/10/16 زمان 09:02:56 بازدید 692

ارتوپدی

بیماری های ارتوپدی

 

 

بیماری‌ آرنج‌ تنیس‌بازان‌ 

بیماری‌ آرنج‌ تنیس‌بازان‌ ناشی از التهاب‌ نواحی‌ استخوانی‌ آرنج می باشد. عضلات‌، تاندون‌ها و اپی‌کوندیل‌ (یک‌ برجستگی‌ استخوانی‌ در سطح‌ خارجی‌ آرنج‌ که‌ در آنجا عضلات‌ ساعد به‌ استخوان‌ بازو می‌چسبند) آرنج‌ را درگیر می‌کند. این عارضه بیشتر، بزرگسالان‌ (40-20 ساله‌) را مبتلا می‌کند.

علائم‌ بروز بیماری آرنج‌ تنیس ‌بازان‌

  1. درد و حساسیت‌ به‌ لمس‌ در اپی‌کوندیل‌
  2. مشت‌ ضعیف‌ می شود.
  3. درد در هنگام‌ حرکات‌ پیچشی‌ دست‌ یا بازو مثلاً حین‌ استفاده‌ از پیچ‌گوشتی‌ یا بازی‌ تنیس‌ رخ می دهد.

علل‌ بروز بیماری آرنج‌ تنیس ‌بازان‌

پارگی‌ نسبی‌ تاندون‌ یا کشیده‌ شدن‌ تاندون‌ روی‌ استخوان‌ به دلیل موارد زیر بروز می کند:

  1. استرس‌ مکرر مزمن‌ بر بافت‌هایی‌ که‌ عضلات‌ ساعد را به‌ ناحیه‌ آرنج‌ وصل‌ می‌کنند.
  2. کشیدگی‌ ناگهانی‌ در ناحیه ساعد

عوامل خطر بروز بیماری آرنج‌ تنیس ‌بازان‌

  • افرادی که مستلزم‌ فعالیت در شغل‌هایی هستند  که‌ حرکات‌ شدید یا مکرر ساعد مثل‌ مکانیکی‌ را داشته باشد.
  • شرکت‌ در ورزش‌هایی‌ که‌ مستلزم‌ حرکات‌ شدید یا مکرر ساعد باشند. مانند تنیس‌
  • قرار گرفتن در وضعیت‌ فیزیکی‌ نامناسب‌

پیشگیری‌ از بروز بیماری آرنج‌ تنیس ‌بازان‌

  1. تا وقتی‌ که‌ در شرایط‌ عالی‌ قرار بگیرید، ورزش‌هایی‌ مانند تنیس‌ را به‌ مدت‌ طولانی‌ انجام‌ ندهید.
  2. راکت‌های‌ تنیس‌ می‌توانند آرنج‌ تنیس‌بازان‌ را بدتر کنند. انتخاب‌ اندازه‌ یا نوع‌ متفاوت‌ (بزرگ‌تر، قابل‌ انعطاف‌تر، دسته‌ بزرگتر) ممکن‌ است‌ کمک‌کننده‌ باشد.
  3. اگر به‌ تازگی‌ یادگیری‌ تنیس‌ را آغاز کرده‌اید، از فرد متخصص‌ کمک‌ بگیرید. روش‌ و وضعیت‌ قرارگیری‌ در پیشگیری‌ از آسیب‌ها مهم‌ هستند.
  4. برای‌ افزایش‌ تدریجی‌ قدرت‌ خود، از تمرینات‌ وضعیت‌ دهنده‌ ساعد استفاده‌ کنید.
  5. قبل‌ از شرکت‌ در ورزش‌ها به‌ ویژه‌ رقابت‌ها، به‌ آهستگی‌ و به‌طور کامل‌ خود را گرم‌ کنید.

 

آرتریت

دو نوع اصلی آرتریت عبارتند از:

  1. استئوآرتریت (آرتریت سایشی و فرسایشی)
  2. آرتریت روماتوئید (نوع التهابی آرتریت است و زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن به درستی کار نکند)

 

استئوآرتریت 

استثوآرتریت، شایع ترین بیماری مزمن مفصلی است. استفاده بیش از حد از مفاصل، باعث استئوآرتریت می شود. استئوآرتریت در مفاصلی که سنگینی بدن روی آن هاست، شایع تر است، مثل مفصل زانو، مفصل بالای ران، مچ پا و ستون فقرات. این نوع آرتریت به تدریج در طی ماه ها یا سال ها ایجاد می شود.

علائم بروز استئوآرتریت

  1. درد عمیق و رنج آور
  2. به سختی لباس پوشیدن و یا شانه کردن موها
  3. گرفتن اشیاء به سختی
  4. به سختی نشستن و خم شدن
  5. احساس گرم بودن مفصل موقع دست زدن به آن
  6. خشکی مفاصل هنگام بیدار شدن از خواب برای مدت کمتر از یک ساعت
  7. درد گرفتن مفاصل موقع راه رفتن
  8. احساس خشکی مفاصل بعد از استراحت کردن
  9. ورم مفصل
  10. حرکت کم مفصل

عوامل خطر بروز استئوآرتریت

  1. قرارگیری غیر طبیعی مفصل
  2. افزایش سن
  3. فعالیت ورزشکاری شدید (سایش و آسیب مفاصل در اثر ورزش)
  4. تغییرات فشار و نیرو روی مفصل (انداختن سنگینی بدن روی یک پا)
  5. جنسیت افراد
  6. استفاده سنگین و مداوم از مفصل
  7. آسیب مفصل در اثر سایر انواع آرتریت
  8. عمل جراحی زانو
  9. استفاده بیش از حد یا آسیب مفصل
  10. چاقی یا داشتن اضافه وزن

 

آرتریت روماتوئید (روماتیسم مفصلی) 

آرتریت روماتوئید، شایع ترین نوع آرتریت التهابی است. آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است، یعنی در این بیماری، سیستم ایمنی به برخی قسمت های بدن حمله می کند. با گذشت زمان، التهاب طولانی مدت مفصل باعث تخریب شدید مفصل و بدشکلی آن می شود. حدود یک نفر از هر 5 نفر فرد مبتلا به آرتریت روماتوئید، دچار برآمدگی های پوستی به نام ندول (گره) روماتوئید میشوند.

علل بروز آرتریت روماتوئید

  • سیستم ایمنی بدن بعد از یک عفونت باکتریایی و یا ویروسی گیج می شود و به بافت طبیعی مفصل حمله می کند.
  • برخی از سلول های ایمنی به نام لنفوسیت ها در واکنش به پروتئین (هنوز شناخته نشده است که کدام پروتئین در بدن به عنوان یک مزاحم خارجی است) تحریک می شوند. این واکنش باعث آزادسازی سیتوکین ها می شود. سیتوکین ها پیغام برهای شیمیایی هستند که باعث التهاب و خرابی بیشتر می شوند.
  • جنگ بین مواد شیمیایی بدن بیشتر در مفاصل رخ می دهد، اما می تواند به سایر قسمت های بدن نیز کشیده شود.
  • سیتوکین های زیادی وجود دارند، اما مهم ترین آن ها که باعث التهاب می شوند، شامل عامل نکروز تومور (TNF) و اینترلوکین-1 است. این سیتوکین ها سایر قسمت های سیستم ایمنی بدن را در آرتریت روماتوئید تحریک می‌کند.

نشانه‌های بروز بیماری آرتریت روماتوئید 

  • درد، تورم، گرمی، درد در هنگام حرکت و محدودیت حرکت مفصل‌
  • درد به‌ هنگام‌ لمس و خشکی‌ صبحگاهی‌ در مفصل
  • التهاب به مرور زمان باعث تخریب غضروف مفصلی و ساییدگی استخوان و به دنبال آن تغییر شکل مفصل می‌شود. (بیشتر مفاصل‌ بین‌بندی انگشتان و مفاصل کف دست‌، مچ‌ دست‌، آرنج‌، پا و مچ‌ پا درگیر می‌شوند. گاهی اوقات مهره‌های گردنی نیز درگیر می‌شوند.)
  • دچار علائمی مثل تب، ضعف، خستگی زودرس، بی‌اشتهایی و کاهش وزن نیز باشند.
  • برآمدگی‌های‌ زیر پوست‌ به نام گره‌های روماتوئید

گاهی درگیری عروق و اعصاب پوست یا سایر اعضای بدن مثل کلیه، ریه، طحال، کبد و چشم نیز وجود دارد.

عوامل خطر بروز آرتریت روماتوئید

  1. سابقه خانوادگی‌ آرتریت‌ روماتوئید یا سایر بیماری‌های‌ خودایمن
  2. عوامل‌ ژنتیک‌ مثل‌ نقص‌ در دستگاه‌ خودایمنی‌
  3. جنس مونث
  4. استرس

پیشگیری از بروز آرتریت روماتوئید

داروهایی که مانع عملکرد TNF، اینترلوکین-1 و اینترلوکین-6 می شوند، می توانند علائم بیماری را بهبود دهند و از تخریب مفصل جلوگیری کنند.

 

 

استئوکندریت دیسکان

استئوکندریت دیسکان (Osteochondritis Dissecan) یک نوع بیماری در مفصل است که در آن بخشی از غضروف ناحیه مفصل با استخوان ناحیه مربوطه جدا شده و ممکن است داخل فضای مفصل گردد. این بیماری بیشتر در افراد جوان دیده می‌شود و پسران بیشتر از دختران دچار آن میشوند. مفصل زانو بیشتر از مفاصل دیگر دچار بیماری استئوکندریت دیسکان می‌شود. مفصل آرنج، دومین ناحیه شایع استئوکندریت دیسکان پس از مفصل زانو است.

علل بروز بیماری استئوکندریت دیسکان

  1. ضربه
  2. داشتن زمینه ارثی
  3. اختلال خون رسانی
  4. مشکل متابولیکی

علائم و نشانه‌های بروز بیماری استئوکندریت دیسکان 

  1. درد و التهاب
  2. محدودیت حرکات مفصل
  3. ایجاد لنگش (مثلا در درگیری مفصل زانو)
  4. ضخیم شدن غشاء سینوویال در موارد پیشرفته
  5. تجمع مایع مفصلی
  6. احتمال قفل شدگی در حرکت مفصل
  7. ضعف و آتروفی عضلانی

 

 

شکستگی استخوان 

شکستگی استخوان، از جمله مهمترین آسیب های بدن است که به دنبال ضربه ایجاد میشود.

هر گونه تغییر شکل استخوان به دنبال ضربه، شکستگی نامیده میشود. به زبان دیگر اگر نیرویی که به استخوان وارد می شود، بیش از حد تحمل آن بوده و بتواند شکل استخوان را تغییر دهد، شکستگی ایجاد شده است. این تغییر شکل ممکن است، به اشکال متفاوت ظاهر شده و با شدت و ضعف همراه باشد. گاهی شکستگی بسیار واضح است. در این حال ضربه موجب میشود، استخوان به دو و یا حتی چند تکه کاملا جدا از هم تبدیل شود. گاهی شدت ضربه وارده به حدی است که موجب خرد شدن استخوان میشود.

گاهی هم ممکن است، شدت ضربه کمتر بوده و فقط یک ترک مویی در استخوان ایجاد کند. پس با اینکه نام شکستگی طیف وسیعی از حالات را در بر میگیرد، با این حال مشخصه مشترک تمامی آنها در این نکته است که بر اثر نیرویی که به استخوان وارد شده، تداوم ماده استخوانی در طول آن به هم خورده و شکل استخوان تغییر می کند.

 

شکستگی کتف

استخوان کتف یا اسکاپولا Scapula یک استخوان مثلثی شکل در پشت قفسه سینه است. این استخوان به ندرت دچار شکستگی میشود و شیوع شکستگی آن کمتر از یک درصد شکستگی های بدن است. این شکستگی در بسیاری اوقات با آسیب به دیگر قسمت های بدن مثل آسیب به جمجمه یا ستون مهره یا آسیب به ریه و شکستگی دنده ها همراه است. این شکستگی معمولا بر اثر ضربه مستقیم به استخوان کتف ایجاد میشود.

علل بروز شکستگی کتف

  • وجود توده عضلانی
  • آسیب هایی با شدت زیاد مثل تصادفات وسایل نقلیه و سقوط از ارتفاع

علائم بروز شکستگی کتف

  1. درد شدید در هنگام حرکت دادن اندام فوقانی و یا در هنگام فشار بر روی استخوان شکسته شده
  2. تورم در ناحیه پشت شانه و کتف
  3. خراشیدگی پوستی و خون مردگی در پشت شانه و کتف

 

شکستگی استخوان ترقوه (کلاویکول)

شکستگی استخوان ترقوه یا کلاویکول Clavicle در ناحیه شانه جزو شکستگی های شایع به خصوص در بچه ها و ورزشکاران است. استخوان ترقوه قسمتی از شانه است. این استخوان، مانند استخوان کتف کمک میکند تا اندام فوقانی به تنه اتصال پیدا کند. استخوان ترقوه تنها ارتباط استخوانی اندام فوقانی با تنه است. ترقوه یک استخوان بلند است که در طول خود دو قوس دارد و به شکل حرف S البته با انحنای کمتر است. این استخوان از طرف داخل در مجاورت استخوان جناغ قرار گرفته و مفصل استرنوکلاویکولر را درست می کند و در طرف خارج در کنار زائده آکرومیون از استخوان کتف مفصل آکرومیوکلاویکولر را به وجود می آورد.

 

علل  بروز شکستگی استخوان ترقوه

  • در حین زایمان

بعضی از نوزادان در حین زایمان مشکل، دچار شکستگی این استخوان می شوند. در حین عبور نوزاد از کانال زایمانی، فشارهای زیادی که به شانه وی وارد میشود، ممکن است، آنقدر زیاد باشد که موجب شکسته شدن استخوان ترقوه شود.

  • ضربه مستقیم

استخوان ترقوه تا سن بیست سالگی کاملا سفت و محکم نمیشود و تا این سن بر اثر ضربات مستقیم به راحتی دچار شکستکی میشود. این ضربات مستقیم مانند اصابت چوبدستی به استخوان ایجاد شوند.

  • ضربه غیر مستقیم

ضربه غیر مستقیم به استخوان ترقوه معمولا در حین ورزش و به علت زمین خوردن ایجاد میشود. در حین زمین خوردن، فرد به طور غیر ارادی دست خود را بصورت کشیده به جلو می آورد و معمولا اولین جایی که به زمین برخورد می کند کف دست است. نیروی برخورد به زمین از کف دست به آرنج و بعد به شانه اعمال شده و میتواند موجب شکستگی ترقوه شود. گاهی اوقات هم شکستگی بر اثر افتادن بر روی شانه ایجاد میشود.

 

شکستگی استخوان بازو

شکستگی استخوان بازو جزو شکستگی های شایع است، بطوریکه یک بیستم شکستگی های بدن در استخوان بازو اتفاق میفتد. در بچه ها احتمال شکستگی ساعد بیش از شکستگی بازو است. مکانیسم شکستگی بازو، زمین خوردن با دست کشیده است. در حین زمین خوردن، فرد بطور غیر ارادی دست خود را جلو آورده و در حالت کشیده قرار میدهد. با برخورد کف دست به زمین، نیروی کافی به دست و سپس به ناحیه بازو وارد شده و موجب شکستگی می شود. شکستگی تنه استخوان بازو معمولا در یک سوم میانی آن ایجاد میشود.

علل بروز شکستگی بازو

  1. تصادف اتومبیل و سقوط از ارتفاع
  2. زمین خوردن

 

پیشگیری از بروز انواع شکستگی های استخوان

  • با استفاده از کلاه‌های ایمنی مخصوص، زانوبند، ساق‌بند و پوشیدن لباس و کفش مناسب موقع ورزش از خیلی از آسیب‌دیدگی‌ها جلوگیری کنید.
  • فعالیت جسمی زیاد داشته باشید، مخصوصاً انجام کارهایی مثل پریدن و دویدن.
  • با مصرف کلسیم و ویتامین D ، استخوان‌هایتان محکم‌تر خواهند شد. این یعنی حتماً باید هر روز شیر بنوشید و از غذاها و نوشیدنی‌هایی که مقدار زیادی کلسیم دارند، مثل کلم‌بروکلی و آب‌پرتقال کلسیم‌دار استفاده کنید.

 

 

پوکی استخوان  (Osteoporosis)
 

پوکی استخوان، بیماری شایعی است که باعث ضعیف شدن استخوان ها شده و خطر شکستگی استخوان ها را افزایش می دهد. زمانی که شما دچار پوکی استخوان هستید، با افتادن های عادی و یا ضربه های معمولی و یا در مراحل شدید حتی با یک سرفه ممکن است استخوان های شما بشکند. شکستگی های مربوط به پوکی استخوان، معمولا در لگن، مچ دست و ستون فقرات رخ می دهد.

علائم بروز پوکی استخوان

 پوکی استخوان معمولا در مراحل اولیه علامت خاصی ندارد و علائم آن کم کم یبعد از اینکه بیماری پیشرفت کرد، خود را نشان می دهند، بعضی از علائم آن عبارتند از:

  1. درد مفاصل
  2. مشکل در ایستادن
  3. مشکل در راست نشستن
  4. کوتاه شدن قد در گذر زمان
  5. آسان شکستگن استخوان با ضربات کم شدت

علل بروز پوکی استخوان

پوکی استخوان زمانی رخ می دهد که تولید استخوان های جدید با مرگ استخوان های قدیمی برابر نمیباشد، در این حالت تراکم استخوان کاهش یافته و شما دچار پوکی استخوان می شوید.

عواملی که در ابتلا به این بیماری نقش ایفا می کنند، شامل پنج دسته هستند:

  1. خطرات و عوامل تغییر ناپذیر
  2. سطح هورمونی
  3. عوامل تغذیه ای
  4. مصرف داروهای استروئیدی و سایر داروها
  5. نوع سبک زندگی افراد

افراد در معرض خطر بروز پوکی استخوان و عوامل تغییر ناپذیر

  1. جنسیت، زنان بیشتر از مردان در خطر ابتلا به این بیماری هستند.
  2. سن، افراد مسن بیشتر از دیگران مستعد ابتلا به این بیماری می باشند.
  3. نژاد، افراد سفیدپوست و همچنین آسیایی ها در معرض خطر بیشتری قرار دارند.
  4. سابقه خانوادگی
  5. جثه، افرادی که جثه کوچکی دارند در مرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری قرار دارند، چرا که ممکن است، ساخت استخوان در این افراد کمتر باشد.

سطوح هورمونی و پوکی استخوان

  1. هورمون های جنسی (کاهش سطح هورمون استروژن و تستوسترون)
  2. مشکلات تیروئیدی (باعث ضعف)
  3. سایر غدد، پوکی استخوان با بیماری های غدد دیگر از جمله پاراتیروئید پرکار و غدد آدرنال نیز در ارتباط می باشد.

عوامل تغذیه ای و پوکی استخوان

  1. کمبود دریافت کلسیم
  2. اختلالات خوردن، (کم اشتهایی یا بی اشتهایی)
  3. جراحی دستگاه گوارش (بخشی از روده را برداشتن)
  4. مصرف داروهای استروئیدی و سایر دارو ها و پوکی استخوان

مصرف طولانی مدت داروهای کورتیکواستروئید از جمله پردنیزون و کورتیزون، با ساخت استخوان تداخل دارد. همچنین پوکی استخوان با سایر داروها از جمله:

  1. داروهای پیشگیری و درمان تشنج
  2. داروهای پیشگیری و درمان افسردگی
  3. داروهای پیشگیری و درمان رفلاکس معده
  4. داروهای پیشگیری و درمان سرطان
  5. داروهای پیشگیری و درمان رد پیوند اعضا

سبک زندگی و پوکی استخوان

  1. کم تحرکی
  2. مصرف الکل
  3. مصرف سیگار و دخانیات

پیشگیری از ابتلا به پوکی استخوان

  1. دریافت کلسیم کافی
  2. ویتامین D
  3. ورزش
  4. مصرف سویا ( حاوی استروژن گیاهی برای حفظ سلامت استخوان ها)
  5. ترک مصرف الکل
  6. کاهش مصرف کافئین
  7. ترک مصرف سیگار

 

 

تاندنیت آشیل 

تاندنیت آشیل بیماری است که علامت عمده آن درد در پشت ساق و نزدیک پاشنه است. تاندون آشیل بزرگترین تاندون بدن است. این تاندون، عضلات پشت ساق را به استخوان پاشنه متصل میکند و کارکرد آن برای راه رفتن، دویدن و جهیدن لازم است.

تاندنیت Tendinitis به معنای التهاب تاندون است. التهاب، پاسخ طبیعی بدن به آسیب یا بیماری است و علامت آن درد و تورم است. دو نوع تاندنیت آشیل وجود دارد که عبارتند از:

  • تاندنیت در قسمت های بالای آشیل

در این بیماری فیبرهای قسمت های بالایی تاندون، دچار پارگی های میکروسکوپی شده و تاندون در ظاهر، متورم و کلفت میشود. این تاندنیت بیشتر در جوان ها و افراد فعال است.

  • تاندنیت در محل اتصال آشیل به پاشنه

در این حالت، آسیب و پارگی های میکروسکوپی در تاندون آشیل، درست در محل اتصال آن به استخوان پاشنه ایجاد میشود. در این نوع تاندنیت ممکن است در محل اتصال آشیل به استخوان پاشنه، استخوان اضافی رشد کند.

علت بروز تاندنیت آشیل

  • این بیماری به علت ضربات و فشار های مکرر و طولانی مدت به تاندون آشیل به وجود میآید.
  • وقتی عضلات پشت ساق، قابلیت انعطاف کافی نداشته باشند، فعالیت شدید بدنی می تواند موجب اعمال نیروهای کششی زیاد به تاندون آشیل شده و به آن آسیب بزند.
  • وجود برجستگی استخوانی در محل اتصال تاندون آشیل به استخوان پاشنه ممکن است، موجب سائیده شدن مکرر تاندون به برجستگی شده و موجب آسیب و التهاب آن شود.

علائم بروز بیماری تاندنیت آشیل

  1. درد و خشکی روی تاندون آشیل در صبح ها
  2. درد روی تاندون آشیل که با فعالیت شدیدتر میشود.
  3. درد شدید روی آشیل در روز بعد از ورزش شدید
  4. کلفت شدن تاندون آشیل
  5. برجستگی استخوانی در محل اتصال تاندون اشیل به استخوان پاشنه
  6. تورم پشت ساق که با فعالیت بدنی بیشتر میشود.


 

 

بورسیت‌ 

بورسیت‌ ناشی از التهاب‌ بورس‌. بورس‌ یک‌ کیسه‌ نرم‌ حاوی‌ مایع‌ است‌ که‌ به‌عنوان‌ یک‌ بالشتک‌ بین‌ تاندون‌ها و استخوان‌ها عمل‌ می‌کند. بورس‌هایی‌ که‌ معمولاً دچار التهاب‌ می‌شوند، در نزدیکی‌ شانه‌، آرنج‌، زانو، لگن‌، مفصل‌ ران‌، یا تاندون‌ آشیل‌ قرار دارند.

علائم‌ بروز بورسیت‌

  1. درد خود به‌ خودی‌، درد به‌ هنگام‌ لمس‌ و محدودیت‌ حرکت‌ در ناحیه‌ درگیر، همراه‌ با تیر کشیدن‌ درد به‌ سمت‌ گردن‌، بازو، و نوک‌ انگشتان‌
  2. درد شدید به‌ هنگام‌ حرکت‌ دادن‌ بازو
  3. گاهی‌ تب‌

علل‌ بروز بورسیت‌

  1. آسیب‌ به‌ یک‌ مفصل‌
  2. استفاده‌ بیش‌ از حد از یک‌ مفصل‌
  3. انجام‌ ورزش‌ شدیدی‌ که‌ فرد بدان‌ عادت‌ نداشته‌ باشد.
  4. وجود رسوب‌ کلسیمی‌ در تاندون‌های‌ شانه‌ همراه‌ با تخریب‌ تاندون‌
  5. عفونت‌ حاد یا مزمن‌
  6. آرتریت‌
  7. نقرس‌ و دلایل ناشناخته دیگر

عوامل‌ خطر بروز بورسیت‌

  1. افرادی که‌ تمرینات‌ سخت‌ و مکرر ورزشی‌ انجام‌ می‌دهند.
  2. ورزشکارانی‌ که‌ به‌ یکباره‌ سطح‌ فعالیت‌ خود را افزایش‌ می‌دهند.
  3. کش‌ آمدن‌ نامناسب‌ یا بیش‌ از حد

پیشگیری‌ از بروز بورسیت‌

  • حتی‌الامکان‌ از آسیب‌ یا استفاده‌ بیش‌ از حد از عضلات‌ خودداری‌ کنید. در ورزش‌هایی‌ که‌ برخورد فیزیکی‌ وجود دارد از لباس‌ و وسایل‌ محافظتی‌ لازم‌ استفاده‌ کنید.
  • پیش‌ از فعالیت‌ ورزشی‌، بدن‌ خود را گرم‌ کنید و قبل‌ از اتمام‌ نیز به‌ تدریج‌ فعالیت‌ را کم‌ کنید.
  • آمادگی‌ جسمانی‌ خود را در سطح‌ بالایی‌ حفظ‌ کنید.

 

بورسیت تاندون آشیل 

بیماری بورسیت تاندون آشیل که آن را بورسیت رتروکالکانه Retrocalcaneal bursitis هم میگویند، یکی از علل شایع بروز درد پا در ورزشکاران به خصوص در دوندگان است. گاهی اوقات، علائم این بیماری شبیه تاندنیت آشیل است و یا با تاندنیت آشیل همراه می شود. این تاندون، اتصال عضلات پشت ساق را به استخوان پاشنه فراهم میکند و وظیفه آن پایین آوردن کف پا است. وقتی روی پنجه پا قرار می گیرید، این تاندون در حال فعالیت است. در محل اتصال این تاندون به استخوان پاشنه، بورسی قرار گرفته که به آن بورس پشت پاشنه یا Retrocalcaneal bursa میگویند. گاهی اوقات این بورس بر اثر ضربات و فشارهای مکرر دچار التهاب میشود. التهاب بورس را بورسیت میگویند.

 

علل بروز بورسیت تاندون آشیل

  • فعالیت های بدنی  شدیدی که در آنها مچ پا زیاد خم و راست میشود. مانند راه رفتن، دویدن و جهیدن
  • افرادی که عادت به پوشیدن کفش های پاشنه بلند دارند، اگر کفش بدون پاشنه بپوشند ممکن است موجب وارد شدن فشار زیادی به بورس شود که بدنبال آن بورس، ملتهب میشود.
  • پوشیدن کفش هایی که به پشت پاشنه و تاندون آشیل فشار وارد میکنند، میتواند این بیماری را ایجاد کند.

 

علائم بروز بورسیت تاندون آشیل

  1. درد در پشت پاشنه پا به خصوص موقع راه رفتن و دویدن و بالا رفتن از سربالایی
  2. افزایش شدت درد در موقع بلند شدن روی پنجه پا
  3. تورم دردناک در پشت پاشنه که ممکن است، پوشیدن کفش را مشکل کند.
  4. لمس توده با قوام اسفنجی در دو طرف تاندون آشیل که ممکن است، پوست روی آن قرمز و گرم باشد

 

اسئوئید استئوما Osteoid Osteoma

اسئوئید استئوما، تومور خوش خیم استخوان از یک مرکز بافت نرم به نام نیدوس Nidus تشکیل شده که دورادور آن را یک توده سفت و محکم استخوانی فرا می گیرد. اندازه این توده معمولاً کوچک و در حد 1.5 سانتیمتر است.

این تومور بیشتر در استخوان های بلند مثل ران یا درشت نی دیده میشود. گاهی در دست یا ستون مهره هم مشاهده میشود. در هر سنی دیده میشود، ولی بیشتر در سنین 25-4 سلگی است و شیوع آن در پسران، سه برابر دختران است.

 

علائم بروز استئوئید استئوما

  1. درد مبهم و گنگ که در شب ها بیشتر میشود.
  2. درد با فعالیت بدنی بیشتر نمی شود، ولی در صورت وجود تومور در اندام تحتانی ممکن است باعث بروز لنگش شود.
  3. درد معمولاً با مصرف آسپرین یا ایبوپروفن کم شده یا از بین می رود.