لطفا صبر کنید ...



آرشیو اخبار

19-1200x508.jpg
ژانویه 21, 2020

 

جامه‌ی سفید این روزها را دوست دارم. انگار به تن رنگ و رو رفته شهر این زیباترین لباسی است که می‌توانست پوشانده شود.
با اینکه می‌دانیم بعد از تمام شدن ریزش دانه‌های سفید و جذاب برف سرمای سختی در انتظارمان است اما نمی‌دانم حکمت این علاقه وافر به برف چیست؟‌
شاید در این دنیای رنگارنگ دیدن چند لحظه سفیدی مطلق آن قدر جذاب است که حاضر می‌شویم سختی بعد از آن را به جان بخریم.
در جامه‌ی یک دست سفید برف در این روزهای زیبای زمستان، نقاط کوچک سیاهی هم دیده می‌شود. چه خوب می‌شد اگر واقعیت دنیای ما در این تصویر جذاب تعبیر می‌شد.
هر کس بر قاب دنیا سیاهی و تیرگی می‌افزود از دور نمایان می‌شد.
هر کس حاضر می‌شد تصویر سفید طبیعت زندگی یک فرد را سیاه کند قبل از همه خودش متوجه می‌شد.
نمی‌دانم شاید اگر این رویای عجیب ما به وقوع می‌پیوست دیگر برف و سفیدی‌اش برایمان تا این اندازه جذاب نبود.
ما به هوای لذت بردن از هوای دیروز، عکس‌های یادگاری زیادی گرفتیم.
استوری‌ها منتشر کردیم. پست‌ها گذاشتیم. لایک و کامنت‌ها گرفتیم.
اما خیلی‌ها در همان دیروز که ما قند در دلمان آب می‌شد از شدت سرما طوری رعشه بر اندامشان وارد می‌شد که نه لذت برف را می‌فهمیدند و نه سفیدپوش شدن شهر برایشان جذاب بود.
همان کودکانی که سر چهارراه برای ما و خوشبختی‌مان اسفند دود می‌کردند تا هم ما دلمان از ذوق و شوق، ذوب شود و هم آنها اندکی، تنها اندکی گرمای گذرا میهمان دستهای بدون دستکش‌شان کند.
در این روزها به فکر آنهایی باشیم که سرپناهی برای آسایش ندارند و هر لحظه از ترس سرمای جانسوز و وحشتناک زمستان، رگبار دعا به سمت آسمان روانه می‌کنند که کاش هیچ وقت از آسمان برف نبارد!

یوسف شریف زاده

دی 98


photo_2020-01-21_09-48-56.jpg
ژانویه 21, 2020

بعد از دو روز نفس‌گیر و پراسترس که کلیه واحدهای بیمارستان درگیر ارزیابی‌های مربوط به اعتباربخشی بودند فضای بیمارستان امروز کاملا آرام و همکاران پرتلاش در صدد انجام امورات محوله در حوزه‌ی وظایف روتین خودشان بودند. به همه‌ی همکاران تلاشگرو خستگی‌ناپذیر خدا قوت می‌گوییم و برای همه‌ی تیم‌های درگیر پروسه‌ خسته‌کننده و طاقت‌فرسای اعتبار بخشی و کلیه مسئولین واحدها به همراه پرسنل پرتلاش‌شان آرزوی موفقیت روزافزون داریم و امیدواریم همواره بتوانند در راه ارتقای همه‌جانبه‌ی کیفیت کاری خود و مجموعه سنگ تمام بگذارند.

«همتتان ستودنی و عزمتان راسخ و مستدام»


IMG_7568-1200x800.jpg
ژانویه 19, 2020

از ابتدای این هفته و با حضور گروهی از ارزیابان اعتباربخشی در بیمارستان صارم کار بررسی و واکاوی فعالیت واحدهای بیمارستان آغاز شده است و طی آن اعضای این تیم با حضور در بخش‌های مختلف، فعالیت‌های جاری بیمارستان را با استانداردهای وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مطابقت می‌دهند. این ارزیابی‌ها که در دوره‌های زمانی مشخص و در تمام حوزه‌ها صورت می‌پذیرد با هدف ارتقای کیفیت خدمات درمانی و افزایش رضایتمندی مراجعین انجام می‌گردد.
به گفته نسیم طاهری، مترون بیمارستان و یکی از همراهان تیم ارزیاب اعتباربخشی گروهی از کارشناسان خبره و کارآزموده این وظیفه را از صبح روز شنبه در بیمارستان صارم به انجام رسانده و هم‌اکنون نیز با حضور در بخش‌های درمانی و غیردرمانی مشغول انجام آن هستند.
وی در گفت‌وگو با روزنامه صارم در این رابطه می‌گوید: «خوشبختانه از صبح دیروز با تعامل و همکاری ستودنی کارشناسان اعتباربخشی، کار با سرعت قابل توجهی پیش رفته است و در همان روز اول آزمایشگاه، اتاق عمل، زایشگاه، تجهیزات پزشکی، فیزیوتراپی، دندانپزشکی، اورژانس و مدارک پزشکی توسط ارزیاب ارشد گروه، سرکار خانم دکتر روح‌اللهی مورد ارزیابی قرار گرفته و ایشان با حضور در بخش‌های یاد شده و مشاهده مستندات و فرآیند کاری آنها، در جریان جزئیات امور قرار گرفته‌اند. همچنین سرکار خانم منفرد یکی دیگر از کارشناسان محترم تیم ارزیابی، که مسئولیت ارزیابی‌های بالینی را بر عهده دارند نیز در بخش‌های بستری‌1، 2 و 3 حضور پیدا کرده و از نزدیک در جریان چگونگی ارائه خدمات به بیماران قرار گرفته‌اند. ایشان همچنین از بخش‌های اورژانس، ICU و آزمایشگاه نیز بازدید به عمل آورده و بر چگونگی اجرای دستورالعمل‌های مصوب وزارت بهداشت نظارت کرده و آنها را مورد بررسی قرار داده است.»
معصومه میرزایی، مسئول بهداشت محیط بیمارستان صارم نیز در توضیحاتی به روزنامه صارم از ارزیابی‌های صورت گرفته در روز اول در حوزه فعالیتی خودش اینگونه توضیح می‌دهد: «سرکار خانم کامرانی، که به عنوان ارزیاب بهداشت محیط در بیمارستان حضور پیدا کردند از صبح دیروز و از همان دقایق ابتدایی، با حضور در بخش‌های مختلف بیمارستان دستورالعمل‌های صادر شده از سوی وزارت بهداشت را با موارد به اجرا در آمده در بیمارستان مطابقت داده و مستندات ما را مورد ارزیابی قرار دادند. یکی از نکات قابل توجه در ارزیابی‌های روز گذشته ایشان، دقت نظر و اشراف کامل به موارد تحت پوشش بود به طوری که به صورت دقیق و موشکافانه نکات را مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌داد و خوشبختانه بسیار ثمربخش بود.»
کار تیم ارزیابی به جز موارد بهداشتی، بالینی و اجرایی، مدیریت بیمارستان را نیز پوشش می‌داد. به طوری که یک نفر از گروه ارزیاب اعتباربخشی به صورت متمرکز بر سنجه‌های مدیریتی متمرکز بود. دکتر سعید دهخدایی مسئول فنی و ریاست بیمارستان در این باره می‌گوید: «جلساتی که دیروز با ارزیابان محترم تشکیل شد از نظر من بسیار مفید بود. سرکار خانم دکتر ظریف که سنجه‌های مدیریتی را مورد ارزیابی قرار می‌دادند در گفت‌وگوهای جداگانه با اینجانب، مترون بیمارستان، مسئول منابع انسانی، مسئول کنترل عفونت، مسئول بهبود کیفیت و… روند مدیریتی بیمارستان و چگونگی اجرای دستورالعمل‌ها را مورد پایش قرار داده و آنها را ارزیابی نمودند. نکته مهم در ارزیابی‌های امسال در مقایسه با سالهای گذشته کیفی محور بودن آنهاست به طوری که بروکراسی‌های اداری، کاغذبازی و فرآیندهای پیچیده، جای خودشان را به فعالیت‌های عملی داده‌اند و این موضوع در نگاه تخصصی کارشناسان و ارزیابان اعتباربخشی به خوبی مشهود است. ما از صبح دیروز میزبان تیم چهارنفره کارشناسان محترم بوده‌ایم و امروز صبح نیز جناب آقای دکتر سلیمانی به این جمع اضافه شده‌اند. حضور این تیم را مغتنم می‌شمارم و احساس می‌کنم پایش و ارزیابی مراکز درمانی به صورت دقیق می‌تواند به اجرای درست قوانین کمک شایانی نماید و معیاری برای مقایسه مراکز مختلف باشد. به اعضای این تیم خسته نباشید می‌گویم و خوشحالم که ارزیابی امسال توسط این گروه خبره و کارآزموده صورت گرفته است و امیدوارم با همکاری و همدلی آنها و سایر افراد تصمیم‌گیر در حوزه درمان کشور، بتوانیم روز به روز بر کیفیت خدمات بیفزاییم و خدماتی در شأن و منزلت مردم ایران‌زمین ارائه کنیم. تلاش من و همکارانم برای تحقق اهداف عالی سیستم سلامت کشور و ارتقای کیفیت خدمات درمانی است و در این راستا به کمک همه صاحب‌نظران و کارشناسان نیازمندیم. جزیره صارم بر پایه سه اصل درمان ایمن و موثر، ایجاد محیطی امن برای اشتغال کارکنان و حذف ارتباط مالی پزشک و بیمار بنا نهاده شده است. این سه اصل همان رسالت بیمارستان صارم یعنی خط سوم درمان است و اعتقاد داریم اگر این اصل به صورت کامل در کشور پیاده شود همان مدینه فاضله و شهر رویایی محقق خواهد شد.»
لازم به ذکر است از اولین ساعات روز شنبه 28 دی ماه گروهی متشکل از سرکار خانم دکتر ظریف (ارزیاب سنجه‌های مدیریت)، سرکار خانم دکتر روح‌اللهی (ارزیاب ارشد گروه)، سرکار خانم منفرد (ارزیاب خدمات بالینی) و سرکار خانم کامرانی (ارزیاب بهداشت محیط) به ارزیابی از فعالیت‌های بیمارستان پرداخته و از صبح روز یکشنبه جناب آقای دکتر سلیمانی (ناظر اعتباربخشی) نیز به این تیم
اضافه شده‌اند.


دکتر-سیدی-e1578573229473-1200x847.jpg
ژانویه 9, 2020

شاید بارها شنیده باشید که کسی از اوج به حضیض نزول کرده باشد و همه چیز را یکجا از دست داده باشد. عکس این موضوع نیز در برخی مواقع صدق می‌کند. از هیچ به همه چیز رسیدن.
تا به حال برایتان پیش آمده که هیچ روزنه امیدی برایتان باقی نمانده باشد. از هیچ چیز و هیچکس کاری برای شما بر نیاید و گره‌ای از مشکلاتتان باز نکند.
دراین طور مواقع اگر خداوند راهی مقابل شما بگذارد و دری برای شما باز شود، آن وقت است به خواست و قدرت خدا را به چشم می‌بینید. قطعا برای اجرای خواست خدا، کسی باید وسیله شود. در گفت‌وگوی امروز با سحر حسینی، مادری که نوزاداش را در شرایطی بسیار وخیمی در صارم به دنیا آورد؛ متوجه می‌شوید که اگر خداوند بخواهد غیرممکن، ممکن می‌شود حتی اگر تمام دنیا جلوی آن بایستند.

خانم حسینی، از آشنایی‌ و دلیل اولین مراجعه‌تان به صارم برای ما بگویید.
از ابتدای باردار شدنم، زیر نظر دکتر متخصص زنان و زایمان قرار گرفتم. در ماه هشتم بارداری‌ام متوجه مشکل بزرگی شدیم به طوری که پزشکم دیگر من را نپذیرفتند و گفتند امیدی به زنده ماندن فرزند شما نیست. شکم به شکل وحشتناکی بزرگ و همه چیز عجیب بود. نزد پزشک دیگری رفتم و ایشان یک سونوگرافی برای من نوشتند و توصیه کردند برای انجام سونوگرافی به صارم بیایم. این شد که برای اولین بار به صارم آمدم.

بعد از مراجعه‌تان به صارم چه اتفاقی افتاد؟‌
من در آن زمان بسیار نگران بودم و حال و احوال خوشی نداشتم. به همین دلیل شاید آن روز متوجه خیلی موارد نبودم اما الان که به صارم نگاه می‌کنم می‌بینم واقعا اینجا از درب ورود تا همه جای بیمارستان، آرامش‌بخش و خاص است. آن روز که با نگرانی فراوان وارد صارم شدم و پرسنل ناراحتی شدید من را دیدند و من را خدمت خانم دکتر گیتی راهنمایی کردند. ایشان بعد از یک معاینه اولیه، از من خواستند که فردای آن رو بیایم. من روز بعد خدمت ایشان رسیدم و او مثل یک خواهر (در این لحظه خانم حسینی بغض کردند و لحظاتی اشک ریختند) مرا پذیرفتند و کارهایم را انجام دادند. همانطور که گفتم شکم من آنقدر بزرگ شده بود که توانایی نشستن و برخاستن نداشتم. ایشان دستم را می‌گرفت با من راه می‌رفت. کمک می‌کرد بخوابم، بنشینم. (در این لحظه بار دیگر اشک چشمان خانم حسینی را فرا می‌گیرد.) سونوگرافی توسط خانم دکتر گیتی انجام شد.

بعد از سونوگرافی چه شد؟‌
پسرم، آرتا قرار بود دی به دنیا بیاید اما من 8 آذر 96 در صارم بستری شدم تا حجم آب شکم من را کم کنند. خانم دکتر گیتی نزدیک به دو لیتر از آب شکم من را خارج کردند. بعد از آن هر چقدر تلاش کردند نوار نوزادم را بگیرند، نشد. آن روز در صارم بودم که شب حالم بد شد. به همین دلیل خانم دکتر گیتی شبانه به بیمارستان برگشتند. 9 آذرسزارین شدم و نوزادم به دنیا آمد. خوب به خاطر دارم بچه که به دنیا آمد مانند یک توپ بزرگ بود که دست و پا داشت. نفس نداشت، علائم حیاتی نداشت. بچه را می‌دیدم که از جلوی من بردند تا اقدامات لازم را انجام دهند. همسرم با بچه بالا رفت که آنجا با پزشکی به نام آقای دکتر سیدی آشنا شدند. همان لحظه به خاطر آوردم که آن پزشک اول من که متاسفانه وظیفه خود را کامل انجام نداد قرار بود برای مراقبت‌های بعد از به دنیا آمدم نوزادم من را خدمت آقای دکتر سیدی معرفی کنند اما نه تنها ایشان را معرفی نکردند بلکه خودشان را نیز نتوانستیم پیدا کنیم. اما گر خدا بخواهد اینطور می‌شود و ما به طور اتفاقی ایشان را در صارم پیدا کردیم. ما نمی‌دانستیم ایشان در صارم فعالیت می‌کنند و شماره تلفن یا نشانی ایشان را نداشتیم. آقای دکتر سیدی، ساعت 11:30 دقیقه شب به دلیل گزارش این موضوع به بیمارستان برگشته بودند و قبول زحمت کردند که پسر من را جراحی کنند. یک لیتر و نیم از شکم آرتا آب کشیدند. آرتا مشکلات زیادی از قبیل انسداد روده و … داشت که پس از جراحی قسمتی از روده‌ها هم از شکم او بیرون ماند و با همان وضعیت در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان بستری شد.

در NICU چه اتفاقاتی افتاد؟
پسرم از نهم تا 22 آذر ماه در این بخش بستری بود. بعد از آن به مدت 5 روز در منزل از او نگهداری کردیم. از آنجایی که بخشی از روده بیرون از بدن بود و اینکه آرتا نسبت به شیر من حساسیت داشت و شیر نمی‌خورد باعث شده بود که آب بدنش را به سرعت از دست بدهد و حال خوبی نداشته باشد. دوباره آرتا را به صارم آوردیم و جناب آقای دکتر مرتضوی دستور بستری نوزادم
را دادند.

بعد از بستری شدن چه اتفاقی برای آرتا افتاد؟‌
خوب به خاطر دارم که روز 26 آذر ماه بود که آرتا دوباره بستری شد و 28 آذر جراحی دوم آرتا انجام شد. آن روز جناب آقای دکتر سیدی ایران نبودند که مشکلات شدید اینترنتی نیز وجود داشت. با همه این مشکلات آقای دکتر مرتضوی از طریق فضای مجازی (ایمو) به صورت تصویری با جناب آقای دکترسیدی ارتباط برقرار کردند و در تمام مراحل جراحی با هم در حال گفت‌وگو بودند. در این جراحی روده‌هایی که از شکم بیرون بود را به داخل شکم بردند تا دوباره عمل دفع به صورت طبیعی انجام شود. آن جراحی با تخصص متخصصین زبده و با اخلاق و متعهد صارم با موفقیت انجام شد و 12 دی، آرتا اولین دفع را انجام داد و و 2 روز بعد مرخص شد. خدا را شکر که او در حال حاضر از وضعیت جسمی مناسبی برخوردار است.

امروز چرا به صارم آمده‌اید؟
از آنجیی که آرتا کمی مشکل بیضه داشت به صارم آمدیم تا یک جراحی سرپایی انجام شود و به امید خدا غروب هم مرخص می‌شود. در ضمن امروز ختنه هم انجام می‌شود.

به طور کلی چه امتیازی به صارم می‌دهید؟
باید به جناب آقای دکتر صارمی به خاطر چنین بیمارستان فوق‌العاده‌ای تبریک بگویم. در بسیاری از بیمارستان‌ها چه دولتی و چه خصوصی، وقتی از درب بیمارستان وارد می‌شوی، انرژی منفی به شما تزریق می‌شود. از اوضاع ظاهری و آلودگی گرفته تا رفتار نه چندان مودبانه و برخی مواقع طلبکارانه همگی مواردی هستند که هرگز در صارم ندیدم.

با پزشکان و کادر درمانی که برای آرتا زحمت کشیدند چه صحبتی دارید؟
تا آخرین روز عمرم مدیون دکتر گیتی، دکتر سیدی، دکتر مرتضوی و به طور کلی خانواده بزرگ صارم خواهم بود. هرگز این بزرگواران را فراموش نخواهم کرد. آرتای من در دو سالگی آقای دکتر سیدی را می‌شناسد و ارتباط خوبی با ایشان دارد. او هم می‌داند ایشان چقدر در حقشان لطف کرده است. زمانی که آرتا در صارم بستری بود دو شب در اتاق مادران بودم و آنجا وقتی با پرسنل آن قسمت صحبت می‌کردم دریافتم که دلیل تمایز صارم با سایر مراکز، حس انسان‌دوستی، انجام وظیفه و کار تیمی است. آن روزها حتی پرسنل خدمات که برای نظافت می‌آمدند هم مهربانانه گفتگو می‌کردند و به من روحیه می‌دادند. پرسنل درمان راهنمایی‌های به موقع و مناسبی را می‌کردند و همگی باعث شد که در حال حاضر فرزندم در صحت و سلامتی در کنار ما باشد. ما از اوج ناامیدی در صارم به اوج امید رسیدیم. قدرت خدا را در صارم دیدم.

همزمان با صارم، جای دیگری هم می‌رفتید؟ یا تشخیص‌های انجام شده در صارم را با پزشکان دیگری نیز چک می‌کردید؟
وقتی به صارم می‌آمدم از همه جا ناامید بودم. همه جا را امتحان کرده بودم و به صارم رسیده بودم. امیدم به خدا و بعد به صارم بود و آنقدر اوضاع در صارم خوب پیش رفت که دلیلی برای این کار وجود نداشت. صارم خانه امید من بود و هست. این را از ته دلم می‌گویم. (در این لحظه بار دیگر خانم حسینی منقلب می‌شود و کمی مکث می‌کند). همین الان هم که دکتر گیتی را می‌بینم ایشان را در آغوش می‌گیرم. حتما خدمت دکتر سیدی می‌روم و عرض ادب می‌کنم. باور کنید دلبستگی و وابستگی عاطفی عجیبی به مجموعه صارم و این پزشکان محترم دارم. خوب به خاطر دارم روزهایی که در صارم بودم حتی روز جمعه هم دکتر سیدی به من و آرتا سر می‌زد که برای من خیلی ارزشمند و روحیه‌بخش بود.

حرف پایانی؟‌
یک نکته را خیلی دوست داشتم بگویم که الان به یادم آمد. وقتی آرتا به دنیا آمد خیلی دوست داشتم به پرسنل مبلغی را به عنوان شیرینی و مشتلق تقدیم کنم. من و یا همسرم هر چه تلاش کردیم هیچ کسی از پرسنل درمان گرفته تا خدمات و … قبول نکردند. حتی از قبول یک شکلات هم تفره می‌رفتند. ما بعدها متوجه شدیم این یکی از خطوط قرمز صارم است و ارتباط مالی بین پرسنل با مراجعین وجود ندارد. باور کنید مراکز درمانی آدم را مانند پول می‌بینند. بعد از سلام و علیک انتظار دارند چیزی به آنها تقدیم کنیم و آدم را در رودربایستی می‌گذارند. اینجا حتی این موضوع هم وجود نداشت. صارمی‌ها همگی خسته نباشید. جناب آقای دکتر صارمی دست مریزاد. جناب آقای دکتر سیدی، عمر و سلامتی‌تان پایدار. سرکار خانم دکتر گیتی، شما همه چیز تمام هستید، زنده باشید.


IMG_2523-copy-e1578572794825-1200x992.jpg
ژانویه 9, 2020

طی گفت‌وگویی که با سرکار خانم حسینی داشتیم؛ متوجه شدیم جراحی خاص جناب آقای دکتر سیدی به روی آرتا، (فرزند این خانواده) باعث شد که سلامتی این نوزاد به ایشان هدیه شود و خانم حسینی در این باره به خبرنگار صارم گفت: «تا آخر عمر خودم را مدیون آقای دکتر سیدی، آقای دکتر مرتضوی و سرکار خانم دکتر گیتی می‌دانم.» به همین دلیل گفت‌وگوی کوتاهی با جناب آقای دکتر سیدی انجام دادیم.

جناب آقای دکتر سیدی، ضمن عرض سلام برای ما از ماجرای «آرتا» بگویید.
فرزند خانم حسینی در آذر ماه 96 با مشکلات خاصی در صارم به دنیا آمد و تلفنی موضوع را به من اعلام کردند. آن موقع 11 شب بود که من به صارم آمدم و این نوزاد را معاینه کردم. نوزاد با مشکل تنفسی شدید به دنیا آمده و حتی با CPR هم مشکلش مرتفع نشده بود. بر اساس سونوگرافی دقیق انجام شده توسط سرکار خانم دکتر گیتی قبل از زایمان، یک کیست بزرگ نامشخص تشخیص داده شده و مقدار زیادی آب نیز تخلیه شده بود. این کیست باعث بروز مشکلات زیادی از جمله مشکل تنفسی شده بود.

خانم حسینی از اینکه شما آن موقع از شب به بیمارستان آمده بودید به طور خاص صحبت می‌کرد و این را از حس انسان‌دوستانه و وظیفه‌شناسی شما می‌دانست.
من نظرم غیر از این است. من فقط وظیفه خود را انجام دادم. غیر از من هم هر پزشک دیگری بود همین کار را می‌کرد. این موضوع خاص و پررنگی نیست که بخواهیم به آن اشاره کنیم.

پس از بررسی همه جوانب، تصمیم به جراحی گرفتید؟
با توجه به آپنه تنفسی، وضعیت خاص نوزاد در آن زمان و کیست بزرگی که این نوزاد را تبدیل به یک توپ بزرگ کرده بود به این نتیجه رسیدیم که جراحی باید انجام شود. کیست‌های مادرزادی در دوران جنینی بوجود می‌آیند و چنین مواردی پس از به دنیا آمدن باید تحت عمل جراحی قرار بگیرند.

جراحی رضایت بخش بود؟
بعد از اینکه نوزاد به دنیا آمده بود با تلاش همکاران NICU رسیدگی‌های اولیه به بهترین نحو انجام شده بود و ما نیز این نوزاد را به اتاق عمل بردیم. پس از باز شدن شکم، متوجه شدیم که تشخیص کاملا درست بوده و با کیست بسیار حجیم و پاره شده در شکم روبرو شدیم. در این مرحله کیست‌ها را از شکم نوزاد خارج کردیم و برای اینکه عمل دفع از بدن نیز انجام شود، دو سر روده را بیرون گذاشتیم تا وضعیت را دقیق رصد کنیم. در آن حال به این نتیجه رسیدیم که شرایط پس از بهبودی نسبی نوزاد، با یک جراحی دیگر به حالت عادی برگردد.

بنابراین جراحی دومی نیز در کار بود.
بله. پس از جراحی اول و بررسی های تشخیصی که انجام دادیم، شرایط را زیر نظر گرفتیم. خوشبختانه شرایط خوب پیش رفت و در جراحی دوم، روده را به داخل شکم بردیم و کودک به حالت عادی برگشت. الان کودک شرایط خوبی دارد و خدا را شکر اوضاع تحت کنترل است.

در گفت‌وگویی که با مادر این نوزاد داشتیم تاکید داشتند که مدیون دکتر سیدی، دکتر مرتضوی و البته دکتر گیتی هستم.
ایشان لطف دارند اما ما پزشک هستیم و آنچه انجام می‌دهیم وظیفه است و لا غیر. آن شب نوزاد ایشان به یک جراحی اورژانسی نیاز داشتند و من مثل بسیاری از موارد دیگر وظیفه‌ام بود به بیمارستان بیایم و این نوزاد را جراحی کنم. من به عنوان یک پزشک در همه روزها در خدمت بیماران و بیمارستان هستم. من این خانواده را از قبل نمی‌شناختم و البته فرقی هم نمی‌کرد. این مواقع وظیفه ماست که کارمان را به بهترین شکل ممکن انجام دهیم و خدا را شکر که موفق بودیم و رضایت این خانواده را نیز در پی
داشته است.

حرف پایانی؟
در این کیس، باید از همکاری و تشخیص‌های درست سرکار خانم دکتر گیتی و جناب آقای دکتر مرتضوی نیز یاد کرده و از آنها نیز یک تشکر ویژه به عمل آوریم.


Capture.jpg
ژانویه 7, 2020

پای صحبت هر کدام از ما ایرانی‌ها بنشینی حرفها برای گفتن داریم. اصلا انگار ما زاده شده‌ایم که تئوری‌های معلوم و نامعلوم دنیا را طوری به هم وصل کنیم که انگار سرمنشاء تمام آنها ما و افکارمان بوده‌ایم اما پای عمل که می‌رسد جوری پاهایمان می‌لنگد که حتی نمی‌توانیم قدم از قدم برداریم.
کارشناسان نه چندان خبره‌ی ما طوری در استودیوی برنامه‌های مختلف فوتبالی از چیدمان و ترکیب رئال مادرید و بارسلونا صحبت می‌کنند که انگار خودشان تمام عمر ورزشی‌شان را در ترکیب اصلی این تیم‌ها توپ زده‌اند.
صاحب‌نظران اقتصادی و اجتماعی ما به گونه‌ای در نشست‌های تحلیلی بحران اقتصادی و اجتماعی آلمان و اسپانیا اظهار نظر می‌کنند که انگار خود آنها بودند که نظریه‌ی توسعه‌ی اقتصادی اتحادیه‌ی اروپا را به نگارش درآورده‌اند.
در تاکسی و مترو هم که هر کدام از ما یک تحلیلگر و کارشناس فوق برجسته‌ی آگاه به تمام مسائل هستیم که می‌توانیم از نظریه‌ی داروین گرفته تا معادلات فیزیک هسته‌ای و تأثیر تحولات بورکینافاسو بر شاخص‌های بورس مالزی اظهار نظر کنیم. دست آخر هم برای اینکه از بار مسئولیت اجتماعی‌مان شانه خالی کنیم به نفس عمیق و حسرتی ادامه‌دار متوسل می‌شویم و هر کسی را غیر از خودمان مقصر می‌دانیم!
شاید داستان این روزهای ما شباهت عجیبی به داستان معروف نقاش و شاگردش دارد. می‌گویند استادی پس از آموزش همه‌ی رمز و رازهای نقاشی به یکی از شاگردانش از او می‌خواهد تا نقاشی زیبایی بکشد و آن را در میدان اصلی شهر نصب کرده و از عابران و رهگذاران بخواهد تا ایرادات آن را بگویند.
هر عابری که از آنجا رد می‌شد نظری می‌دهد. یکی به رنگ آن ایراد می‌گیرد؛ دیگری اندازه را مناسب نمی‌بیند و آن یکی از ترکیب‌بندی و اجزای تشکیل‌دهنده‌ی تصویر انتقاد می‌کند. خلاصه تا غروب تقریبا هیچ نقطه‌ای از نقاشی از گزند ایراد عابران در امان نمی‌ماند. غروب که می‌شود شاگرد نزد استاد می‌رود و از شدت ناراحتی به گریه می‌افتد و می‌گوید: «استاد این چه هنری است که شما به من یاد داده‌اید؟ این همه مدت من نزد شما چه چیزی آموزش دیده‌ام. نقاشی‌ام هزار عیب و ایراد دارد که از چشم عابران و رهگذرانی که نقاش نیستند هم پنهان نمانده است.»
استاد دستش را بر شانه‌اش می‌گذارد و می‌گوید: «ناراحت نباش. حال یک نقاشی دیگر مانند همین نقاشی بکش و دوباره آن را در همان جا قرار بده و کنارش قلمی بگذار و بنویس: «هر کسی ایرادی در این نقاشی می‌بیند آن را اصلاح کند.»
شاگرد همین کار را می‌کند و در کمال تعجب می‌بیند که غروب شد و هیچ کسی حتی نقطه‌ای از آن را تغییر نداد. شب دوباره نزد استاد می‌رود و مسئله را بازگو می‌کند. استاد به شاگردش رو می‌کند و با لبخند تلخی می‌گوید: «حکایت این مردم همین است. اگر از آنها بخواهی حرف بزنند هزار کتاب دارند و در مقام عمل همه ساکت‌اند. پس ناراحت نباش و به راه خودت ادامه بده.»
راستش را بخواهید تفسیر این داستان را در خیلی از اتفاقات اجتماعی‌مان می‌بینم. همه از کمبود اطلاعات و آمار پایین مطالعه می‌گویند و فکر می‌کنند در روند اصلاح این فرهنگ تنها وظیفه‌ی سخنگو بودن و اعلام آمار به عهده‌ی آنهاست و باقی کارها باید توسط هر کسی غیر از آنها انجام شود.
اما در این آشفته‌بازار شاید هر از گاهی تصویر یا خبری به یک تغییر مؤثر امیدوارمان کند. شاید تعداد افرادی که از میان دو گزینه حرف زدن و عمل کردن گزینه دوم را بر می‌گزینند آنقدر کم باشد که انتظار جابجایی آمارها از آن بی‌نتیجه باشد اما دست کم ما را به یک تغییر عملی دلخوش می‌کند.
یکی از بیمارستان‌های مشهور پایتخت چندی است طرحی را آغاز کرده است که در نوع خودش منحصر به فرد است. بیمارستان فوق‌تخصصی صارم که یکی از بزرگترین و مجهزترین بیمارستان‌های زنان، زایمان و نازایی ایران است برای افزایش سواد سلامت مراجعه‌کنندگان و ارتقای سرانه‌ی مطالعه و استفاده بهینه از زمان انتظار بیمارانش در کلینیک‌های مختلف طرحی را با عنوان غنی‌سازی اوقات انتظار به اجرا درآورده است. در این طرح بیماران و همراهانشان می‌توانند در مدت اقامت در این بیمارستان به صورت رایگان از کتابهای موجود در کتابفروشی این بیمارستان بهره‌مند شوند و به مطالعه آن بپردازند.
این کتابها در زمینه‌های گوناگون از جمله پزشکی، روانشناسی و تربیت کودک، مراقبت‌های دوران بارداری، نازایی، رمان، دانستنی‌های عمومی و تاریخ است.
البته این تنها اقدام عملی این مجموعه در راستای ارتقای فرهنگ مطالعه نبوده است و طبق گفته دکتر ابوطالب صارمی مدیر عامل این بیمارستان از چند سال قبل و با دریافت مجوز رسمی تلویزیون داخلی برای انتقال اطلاعات لازم به بیماران، دو کانال تلویزیونی درون بیمارستانی به صورت 24 ساعته به پخش برنامه
می‌پردازد.
وی در این خصوص می‌گوید: «بیماران در زمان حضور در بیمارستان صارم می‌توانند از مشاوره‌ها و برنامه‌های عملی این شبکه‌ها که کاملا تولیدی و محصول تیم رسانه‌ای بیمارستان است به صورت کاملا رایگان بهره‌مند شوند. ما اعتقاد داریم بیشترین آسیبی که هر جامعه‌ای می‌تواند متحمل شود آسیب و گزند ناشی از کمبود اطلاعات و نداشتن آگاهی است. به همین جهت سعی می‌کنیم در کنار خدمات درمانی و مراقبتی در بالاترین حد کیفی، از ابزارهای آموزشی به روز هم استفاده کنیم تا به سهم خودمان در ارتقای فرهنگی ایران زمین مشارکت کرده باشیم.»
دکتر صارمی در ادامه با اشاره به اهمیت آموزش خصوصا به بانوان جامعه به دیگر اقدامات آموزشی این مجموعه اشاره کرد و گفت: «ما نزدیک به 10 سال است که کلاس‌های ویژه‌ای را برای مادران باردار برگزار می‌کنیم. من اعتقاد دارم که تربیت انسان از دوران جنینی آغاز می‌شود و لازم است پدر و مادر از همان آغازین روزهای دوران بارداری نسبت به این مسئولیت سنگین آگاهی لازم را به دست آورند.»
الهام معماری مسئول برگزاری این کلاس‌ها در بیمارستان صارم هم مطالب این دوره‌ها را از مؤثرترین آموزش‌های دوران بارداری می‌داند و می‌گوید: «ما در 8 جلسه تمام نکات ضروری که پدر و مادر باید از مراقبت‌های دوران بارداری، زایمان، مراقبت از نوزاد و حتی نوع تغذیه، ورزش‌های دوران بارداری و آمادگی‌های روحی و روانی برای قبول مسئولیت پدر یا مادر شدن بدانند را آموزش می‌دهیم و سالانه بالغ بر 3 هزار نفر در این کلاس‌ها شرکت می‌کنند. این در حالی است که انتظار از یک بیمارستان خصوصی شاید در درجه‌ی اول توجه به مسائل مالی است اما چون صارم توسط یک فرد اداره می‌شود و فرد دیگری سهام‌دار نیست این موضوع رنگ و بوی دیگری دارد و مسائل آموزشی و عمل به مسئولیت اجتماعی سازمان همواره در اولویت بوده است.»
هر چند با توجه به مطالب گفته شده خود به خود مهر تاییدی بر انجام مسئولیت‌ اجتماعی و آموزشی این مرکز درمانی خصوصی زده می‌شود اما اگر بدانیم که از همان ابتدای تأسیس این مجموعه‌ی درمانی تفکر پژوهش، آموزش و درمان با هم شکل گرفته‌اند و نام مجموعه پژوهشی، آموزشی و درمانی صارم را شکل داده‌اند به حساسیت‌ها و دغدغه‌های پژوهشی و آموزشی مالک آن پی می‌بریم. دکتر ابوطالب صارمی که خود از اولین افرادی است که از همان روزهای ابتدایی شکل‌گیری درمان ناباروری در جهان در این رشته به تحقیق و تولید علم پرداخته و اولین ایرانی دانش‌آموخته‌ی این رشته در اتریش بوده و او را به عنوان پدر علم ناباروری ایران می‌شناسند اکنون مجهزترین مرکز فوق تخصصی زنان، زایمان و نازایی ایران را مدیریت می‌کند و مجموعه‌ای کامل و کم‌نظیر را ایجاد کرده است که شامل پژوهشکده، مرکز تحقیقات، ستاد آموزش و انتشارات بوده و همواره به عنوان یکی از مراکز تاثیرگذار جهان در زمینه تولید علم در حوزه‌ی زنان، زایمان و نازایی در کنگره‌های بین‌المللی نام ایران را بر سر زبان‌ها انداخته است.
نسیم طاهری مدیر دفتر پرستاری و سوپروایزر آموزشی این بیمارستان از سیاست‌های کلان آموزشی این مرکز اینگونه می‌گوید: «شاید به جرأت بتوان گفت که در هیچ مرکز خصوصی در کل کشور تا این اندازه آموزش جدی گرفته نمی‌شود. من که اکنون بیش از 17 سال

است به عنوان پرستار در سیستم درمانی کشور فعالیت می‌کنم به اهمیت این موضوع واقفم و نتیجه‌ی این آموزش را که به صورت مستمر و با تأکید جناب آقای دکتر صارمی در بیمارستان انجام می‌شود را می‌بینیم و امیدوارم روزی فرا رسد که همه‌ی مدیران تصمیم‌گیر به صورت علمی و اجرایی به این باور برسند که راه توسعه‌ی فرهنگی جامعه‌ی ما از آموزش درست و صحیح می‌گذرد و اکنون بیش از هر زمان دیگری به این راهکار عملی نیازمندیم. چون با توسعه روزافزون امکانات و سیطره فضای مجازی به اینترنت انبوهی از اطلاعات نه چندان درست در اختیار کاربران قرار دارد و تشخیص درست و نادرست بودن آنها برای مردم کار بسیار پیچیده و دشواری است و ممکن است در اثر این آموزشهای نادرست آسیب‌های جدی به آنها وارد شود.»
حال سوال اینجاست که به راستی به جای انواع تحلیل‌های نه چندان مفید و کارشناسی‌های بی‌اثر اگر هر کدام از کسانی که در کلام و ایده‌پردازی غیرقابل اجرا، ادعایشان گوش فلک را کر می‌کند پای عمل می‌آمدند و گامی برمی‌داشتند هنوز هم اصلی‌ترین نگرانی ما تهاجم فرهنگی بود؟ این سوال را باید کسانی پاسخ بدهند که سال‌هاست هر اندازه که گوش‌های ما از ایده‌ها، حرف‌ها و گفته‌هایشان پر است در میدان عمل جایشان
خالی است.


IMG_1330-e1578389708559-1200x754.jpg
ژانویه 7, 2020

چند روز پیش و به مناسبت روز پرستار، خانواده محترم خانم مرضیه ابراهیمی از همکاران محترم ICU ، با حضور سرزده در محل کار دخترشان او را سورپرایز کرده و جشن کوچکی را با حضور همکارانش برای او ترتیب دادند. تصاویر ماندگاری از این جشن کاری – خانوادگی برای قاب روز بولتن صارم انتخاب کرده‌ایم.
برای این همکار عزیز و خانواده محترمشان و سایر پرسنل محترم بخش ICU آرزوی موفقیت و سلامت داریم.


FW1A9993-e1578131328334-1200x1336.jpg
ژانویه 4, 2020

بعضی آدم‌ها همیشه می‌خندند. بعضی‌ها فقط زمانی که نگاه یک دوربین به آنهاست لبخند می‌زنند و بعضی‌ها دیگر وقتی باد به غبغشان می‌خورد خنده بر لبانشان نقش می‌بندد. فرقی نمی‌کند در چه حالی و با عمقی می‌خندیم مهم این است که بیشتر ازخودمان با لبخند زدن و خندیدن حال اطرافیانمان را خوب می‌کنیم.
خوب بودن هنر است مخصوصا زمانی که دیگران بهانه‌ی خوبی برای خندیدن ندارند و تو می‌توانی آنقدر خوب باشی که طرف مقابلت چاره‌ای جز خندیدن و خوشحال شدن نداشته باشد.
پرستار دقیقا این خصلت را دارد. کسی که مجبور است در همه حال و برای همه افراد نگهبان و پشتیبان باشد. به مناسبت گرامیداشت مقام و منزلت پرستاران یک روز را به نام آنها نامگذاری کرده‌اند. چهارشنبه یازدهم دیماه مصادف با این روز در تقویم سال 98 است. به همین جهت امروز پای صحبت‌های مترون بیمارستان نشسته‌ایم و چند دقیقه‌ای با او همکلام شده‌ایم. در ادامه گفت‌وگوی ما با نسیم طاهری را از نظر می‌گذرانید.

سلام و وقت بخیر خانم طاهری. پیشاپیش روزتان مبارک.
سلام. وقت شما هم به خیر. خیلی ممنون. من هم روز پرستار را به تمام همکاران محترم تبریک می‌گویم. این روز برای من بسیار ارزشمند است چون تعداد زیادی از همکارانم در جزیره‌ی صارم پرستاران هستند و همیشه توانسته‌اند در بهترین حالت ممکن به مردم عزیزمان ارائه خدمت نمایند. پرستاران خیلی مظلوم هستند. (باخنده) ما انتظار زیادی نداریم. فقط می‌خواهیم در حد و اندازه‌ی جایگاه کاری و مسئولیت‌هایمان تکریم شویم. قدردانی حس خوبی به انسان می‌دهد و وقتی یک پرستار احساس می‌کند که قدر کارش را می‌دانند انگیزه‌ی بیشتری پیدا می‌کند. وقتی از حق و حقوق صحبت می‌کنیم همه فکر می‌کنند فقط منظور پول است در صورتی که اینگونه نیست و اگر انرژی مثبت و شرایط مطلوب در محیط کار فراهم باشد بسیاری از مشکلات دیگر قابل حل است. البته نمی‌توان فشارهای اقتصادی که در کل جامعه وجود دارد و همه‌ی مردم از جمله پرستاران با آن درگیر هستند را نادیده گرفت.

پرستار بودن برای شما چه معنایی دارد؟
من از بعضی تعریف‌ها و توصیف‌هایی که اغراق‌گونه و کلیشه‌ای هستند زیاد خوشم نمی‌آید. نمی‌گویم پرستاران اینگونه و آنگونه هستند بلکه می‌گویم پرستاران به واسطه‌ی شغل و حرفه‌ی کاری خودشان مطالبی را آموزش دیده‌اند که هم عاطفی است و هم تخصصی. ما یاد گرفته‌ایم که باید در زمان انجام وظایف کاری فداکارانه به مریض فکر کنیم و اجازه‌ی هیچگونه قصوری نداریم. همین روحیه در زندگی شخصی ما هم تأثیرگذار است و معمولا در برخورد با اطرافیان هم همین احساس را داریم. پرستار بودن مساوی است با مهربانی کردن.

اگر دوباره برگردید به زمان انتخاب رشته دوباره پرستاری را انتخاب می‌کنید؟
پاسخ این سوال خیلی سخت است. پرستاری مثل هر شغل دیگری هم روزهای خوب دارد و هم روزهای سخت. (با خنده) شاید اگر در روزهای سخت می‌پرسیدید می‌گفتم رشته‌ی دیگری را انتخاب می‌کردم. ولی این روزها که نزدیک به روز پرستار است و حس خوبی دارم می‌گویم همین رشته عالی است. من حالم در این شغل و حرفه خوب است. بخش عمده‌ای ازحس و حال خوب من در این حرفه در صارم رقم خورده است. اینجا واقعا شرایط متفاوت است و من ارتباط عاطفی و روحی بسیار خوبی با کل مجموعه دارم. انرژی مثبت آقای دکتر صارمی به کل مجموعه منتقل می‌شود و ما هم از آن بهره‌مند می‌شویم.

در سال‌های حضورتان در صارم خاطره‌ی ماندگاری هم داشته‌اید؟‌
حضور در صارم برای من و بسیاری از همکارانم که از روزهای ابتدایی راه‌اندازی بیمارستان، جذب آن شدند سراسر خاطره و جذاب است. روزهای بسیار خوبی را سپری کردیم. البته فشار کار و حساسیت بالای وظایف پرستاران در بعضی مواقع استرس بالایی را نیز ایجاد می‌کند ولی باز هم شیرین است. بهترین و شاید ماندگارترین خاطره‌ی من همان مصاحبه‌ی ابتدایی بود که همسر آقای دکتر صارمی مصاحبه‌ی بدو استخدام را انجام دادند. من آنقدر حس خوبی داشتم که هر بار به یاد آن روز می‌افتم قند در دلم آب می‌شود. همیشه ارزش کار پرستار در مجموعه‌ی صارم دیده شده است و این نشان‌دهنده‌ی اهمیت موضوع از نظر جناب آقای دکتر صارمی است.

شما از خرداد ماه امسال به عنوان مترون بیمارستان معرفی شدید. از این مسئولیت سنگین برایمان بگوئید.
همانطور که خودتان اشاره کردید واقعا مسئولیت سنگینی است مخصوصا برای من که در طول سال‌های حضورم در صارم ارتباط دوستانه و بسیار خوبی با سایر همکارانم داشته‌ام. اوایل نگران بودم که این ارتباط دوستانه در مسئولیت حرفه‌ای مترون که به بنده واگذار شده بود تأثیر منفی بگذارد. اما خوشبختانه با درک درستی که دوستانم از این موضوع داشتند هیچ‌گاه این اتفاق نیفتاد و رابطه‌ی دوستانه‌ی ما نه تنها باعث بروز اختلال در کارمان نشد بلکه توانستیم با درک درست و واقعی از موقعیت کاری همدیگر، راه‌حل‌های مناسبی برای چالش‌ها پیدا کنیم. از اعتماد جناب آقای دکتر صارمی بسیار سپاسگزارم و امیدوارم بتوانم به خوبی از عهده‌ی این مسئولیت سنگین برآیم.

امسال در بین پرستاران نمونه نام سرکار خانم قاسم‌خواه از صارم هم دیده می‌شود. نظری در این رابطه دارید؟‌
خانم قاسم‌خواه از بهترین دوستان و همکاران بنده هستند. ایشان هم تجربه‌ی کافی دارند و هم انسان بسیار مهربان و متواضعی هستند. من بسیار خرسندم که اسم ایشان امسال در بین پرستاران نمونه قرار گرفته است. هر چند من اعتقاد دارم خانم قاسم‌خواه همیشه نمونه بوده‌اند و خواهند بود و حق ایشان بود که امسال به عنوان نماینده‌ی صارم معرفی شوند و ما به عنوان دفتر پرستاری این حق را به ایشان تقدیم کردیم و از این اتفاق بسیار خرسندیم که توانستیم سهم کوچکی در قدردانی از ایشان داشته باشیم.

اگر بخواهید به نمایندگی از دفتر پرستاری به همکارانتان پیامی بدهید چه می‌گویید؟
من در درجه‌ی اول به همه‌ی همکاران پرتلاشم خسته نباشید می‌گویم. آنها در طول سال بی‌وقفه زحمت می‌کشند و مشغول خدمت‌رسانی به مردم و مراجعین هستند. روز پرستار فرصتی برای قدردانی است من یقین دارم که هر کدام از پرستاران محترم صارم از توانایی و دانش بسیار بالایی برخورداند و این را در طول این سال‌ها به اثبات رسانده‌اند. می‌خواهم این فرصت را غنیمت بشمارم و بگویم شما و ارزش کارتان را می‌بینیم و قدردان تلاش‌هایتان هستیم. برای من افتخار بزرگی است که همکارانی چون شما را در کنار خودم می‌بینم و با شما کار می‌کنم. در طول سال‌های حضورم در کنارتان لذت برده‌ام و خوشحالم که امسال هم روز پرستار را در کنار شما جشن گرفتم.

با این شرایط به اطرافیانتان پیشنهاد می‌کنید شغل پرستاری را انتخاب کنند؟‌
من پرستاری را با تمام خوشی و ناخوشی آن دوست دارم. خوبی مطلق در دنیا وجود ندارد و همه چیز در این دنیا نسبی است. پرستاری برای من مساوی است با حس و حال خوب. این را پس از 18 سال کار می‌گویم. این شغل به من یاد داده است که همیشه حال انسان از کمک به دیگران خوب می‌شود شادی بقیه‌ی انسان‌ها من را شاد می‌کند. اگر کسی این روحیه را داشته باشد حتما پیشنهاد می‌کنم پرستاری را انتخاب کند. پرستاری یعنی از حال خوب دیگران به اوج لذت رسیدن و هر کسی که این شغل را برمی‌گزیند ناخودآگاه آدم آرام و صبوری می‌شود.

بزرگترین آرزوی کاری شما چیست؟‌
من همیشه دعا می‌کنم انسانها اگر دردی دارند قدرت تحمل آن را هم همراهش پیدا کنند. نمی‌توان انتظار داشت زندگی بدون مشکل باشد اما اگر مشکلات به اندازه‌ی ظرفیت تحمل ما باشند می‌توانیم بر آنها غلبه کنیم. این بزرگترین خواسته‌ی من در زندگی کاری و حتی شخصی است. اعتقاد دارم زندگی و کار بدون مشکل تکراری و غیرقابل تحمل می‌شود و مشکلات می‌توانند ما را محکم‌تر و قوی‌تر کنند البته به شرط آنکه خارج از قدرت و توان ما نباشند. همه‌ی ما به افرادی نیاز داریم که پرستارمان باشند. گاهی روحی و گاهی جسمی. آنهایی که می‌دانند چگونه پرستاری کنند و مایه‌ی آرامش اطرافیان باشند نعمت بزرگی نصیبشان شده است. امیدوارم من این توان را پیدا کرده باشم؛ البته این را اطرفیانم بهتر می‌توانند قضاوت کنند ولی من همیشه تمام سعی خود را برای تحقق آن به کار گرفته‌ام. امیدوارم روزی برسد که آدم‌ها تمام فکر و ذکرشان دست‌گیری و کمک به همدیگر باشد. فرقی نمی‌کند پرستار باشند یا هر شغل دیگری داشته باشند. من آرزو می‌کنم ما انسانها به درجه‌ای برسیم که به جای مچ‌گیری به فکر دست‌گیری باشیم. آن روز دنیا زیباترین حس و حال را به ما منتقل می‌کند.

سخن پایانی؟
از پرستاران زحمت‌کش گفتیم ولی یادمان نرود، هر سال در این روز از کمک بیهاران خوبمان هم تقدیر کرده‌ایم. آنها به راستی از زبده‌ترین همکارانمان هستند. در صارم روز پرستار متعلق به کمک بهیاران محترم نیز هست و ما هر سال از این گروه زحمت‌کش هم قدردانی کرده‌ ایم. امسال نیز همینگونه بود. کمک‌بهیاران صارم با وظیفه‌شناسی و تبحر کافی در کارشان همواره جزو پرسنل کارآمد و خستگی‌ناپذیر ما بوده‌اند و ما از وجودشان بهره‌مند شده‌ایم. از تک‌تک کمک‌بهیاران عزیز هم تشکر می‌کنم و برایشان آرزوی موفقیت دارم. حضور در کنار چنین عزیزانی برای من بسیار ارزشمند است و امیدوارم امروز بر همه‌ی آنها مبارک و میمون باشد. از جناب آقای دکتر صارمی هم قدردانی ویژه دارم ایشان همواره با حمایت از کادر پرستاری و کمک‌بهیاران مشوق ما بوده‌اند. من به نمایندگی از کلیه همکارانم از ایشان قدردانی می‌کنم و از اینکه فرصت تجربه‌اندوزی در کنارشان را به ما داده‌ند بسیار خوشحال و سپاسگزارم. امیدوارم سایه پدرانه‌شان همواره بر سر ما مستدام باشد.


FW1A0030-e1578127906669-1200x1233.jpg
ژانویه 4, 2020

امسال یکی از پرستاران زبده، کاربلد و با سابقه صارم در میان برگزیدگان دانشگاه علوم پزشکی ایران بود. معصومه قاسم‌خواه که بیش از 23 سال سابقه‌‌ی فعالیت در رشته‌ی پرستاری را در کارنامه خودش دارد و از پاییز سال 75 مشغول خدمت‌رسانی به مردم در این رشته است.
دیروز در مراسمی که توسط دانشگاه علوم پزشکی ایران در مزک همایش‌های بین‌المللی رازی برگزار شد نمایندگانی از صارم نیز شرکت داشتند و از سرکار خانم معصومه قاسم‌خواه به عنوان پرستار نمونه تقدیر به عمل آمد.
به همین بهانه مصاحبه‌ای با ایشان انجام دادیم که در ادامه از نظر می‌گذرانید:‌

سلام خانم قاسم‌خواه. در ابتدا انتخاب شما را به عنوان پرستار نمونه کشوری تبریک می‌گوییم.
– سلام. سپاسگزارم. لطف دوستان شامل حال من شد و خوشحالم که به عنوان نماینده‌ی جزیره‌ی زیبای صارم در جشن روز پرستار حاضر بودم.
پرستاری برای شما یادآور چه چیزی است؟‌
پرستاری برای من خود زندگی است. من از آبان 1375 در این رشته کار می‌کنم و خاطرات بسیار زیبایی از آن دارم. خوب به یاد دارم سالها پیش که من در یکی از مراکز درمانی در بخش دیالیز کار می‌کردم بیماری بود که هپاتیت داشت و همکارانم از برخورد با ایشان استرس داشتند. من همیشه با میل و اشتیاق کارهایش را انجام می‌دادم. ایشان یک روز با تابلویی در دست وارد بخش شدند و آن را به مناسبت روز پرستار به من دادند. با تک‌تک حروف پرستار شعری سروده بودند و من هنوز آن تابلو را در خانه‌ام نگه داشته‌ام و به دیوار خانه‌ام نصب کرده‌ام.
شعری که روی تابلو نوشته شده است را به یاد دارید؟‌
پرستاری یعنی پُر عشق بودن، ره سخت تحمل را به آرمش رویا سپردن…
چرا همه می‌گویند تحمل یک پرستار باید بسیار بالا باشد. مگر این کار چه سختی‌هایی دارد؟‌
کسی که پرستار است نقش حامی را دارد. باید مسئولیت‌پذیری را در حد اعلای آن داشته باشد. وقتی کسی شغل پرستاری را انتخاب می‌کند باید همیشه حواسش باشد. باید خودش را مسئول حال یبمار بداند و در زمان‌هایی که هیچ کسی او را زیر نظر ندارد تمام مسئولیت‌هایش را به خوبی به انجام برساند. واقعا پرستاری عشق وافر و زایدالوصف می‌خواهد. شاید بحث مالی در آن به اندازه‌ی مسئولیتش نباشد اما اثرات معنوی کار پرستاری همیشه در زندگی فرد باقی خواهد ماند. پر ستار باید بخندد و گاهی وقت‌ها این کار سخت‌ترین کاری است که یک انسان می‌تواند انجام دهد چون ممکن است فرد پرستار در آن شرایط با سختی‌های زیادی در زندگی شخصی دست و پنجه نرم کند.
همیشه می‌گویند پرستاری با عشق همراه است و پرستار باید عاشق کارش باشد. شما قبول دارید؟‌
اصلا اگر غیر از این باشد نمی‌تواند ادامه دهد (با خنده) … عشق لازمه‌ی کار پرستاری است. البته به نظر من هر کسی که می‌خواهد در کارش موفق باشد باید به آن عشق بورزد. ولی در کار پرستاری چون سختی‌های زیادی رد این حس عاشقی چند برابر می‌شود. یک وقت‌هایی آدم عاشق از خود بیخود می‌شود و خودش را فراموش می‌کند. من این حال را خیلی تجربه کردم و واقعا کار پرستاری را دوست دارم و عاشق اون هستم.
اگر بخواهد پرستاری را بری کسی که این کار را خوب نمی‌شناسد توصیف چه می‌توانید؟
می‌گویم پرستاری یک شغل کامل است. شغلی که اگر درک درستی از آن داشته باشی می‌توانه در آن به آرامش برسی.
برای شخص من که اینگونه است. وقتی صبح از خواب بیدار می‌شوم و سر کار حاضر می‌شوم حالم خوب می‌شود چون می‌توانم یک روز دیگر را در خدمت‌رسانی به خلق خدا بکوشم. اگر کسی بخواهد پرستار شود باید بداند که رزوهای سخت اما شیرینی در انتظارش است. ما در شرایط مختلف باید آماده باشیم و فرقی نمی‌کند آلودگی هوا باشد یا مریضی عزیزانمان. چون ما یک شغل خدماتی داریم حتما باید سر کار حاضر شویم و این در بسیاری از موارد سخت است.
سخن پایانی
از مترون محترم، همکاران پر تلاش و سختکوشم تشکر می‌کنم. جا دارد در این روز و پس از سالها همکاری با جناب آقای دکتر صارمی سپاسگزاری ویژه‌ای از ایشان داشته باشم. واقعا مانند پدری مهربان و دانا ما را راهنمایی کرده‌اند و به ما اجازه‌ی رشد کردن داده‌اند. ما که اکنون سایه‌ی ایشان را بالای سرمان داریم به خوبی ارزش و اهمیت این حضور را درک می‌کنیم . برای من حضور در کنار ایشان یک مدرسه‌ی عالی اخلاق و منش بوده است. امیدوارم کل مجموعه‌ی دوست‌داشتنی صارم روز به روز موفق و سربلند باشد و سایه‌ی آقای دکتر صارمی سال‌های سال بالای سر ما و مجموعه برقرار و
مستدام باشد.


کليه حقوق اين سايت متعلق به بیمارستان صارم می‌باشد.